با سرعت سرسامآورى جهت بهم زدن با خود به جهات مختلفي حمل مىكنند . « 1 » در اين صورت با تفسير علامه طبرسى كه آن را بادها وابرها وحملكنندگان ابرهاى سنگين نموده مطابقت دارد . « 2 » با اين اختلاف كه ايشان آن را احتمالا بادها وابرهاى دنيا در نظر گرفته در صورتي كه اين مطابقتها صحيح باشد ، به طوفان سهمگين گازها وابرهاى يكپارچه مواد اوليهء جهان آفرينش اطلاق مىشود ، كه عظمت آيات قرآن وكلام الهى را ميليارد ميليارد مرتبه عظيمتر جلوه مىنماياند كه به مرور زمان با پيشرفت علم آيات قرآن نيز آشكارتر مىشود .
اما نظر سوم اينكه : چون كلمهء حاملات را هم با اسم فاعل مؤنث مجازى جمع بسته وصحبت از كثرت حملكنندگان مىكند ، ممكن است بدان مرحله نيز اطلاق بشود كه پس از انفجار بزرگ ويا عمل رتق وفتق آن گاز يكپارچه سراسر عالم را منفجر وپاره پاره كرده وميلياردها قطعه عظيم پارهشدهء آن را به هر سويى از فضا سوق وحمل كرده . مسلما براي حمل آنها بادهاى بىنهايت قوى لازم است تا آن سحابىهاى سوزان ومشتعل را به ميليونها وميلياردها سال نوري به اقصانههاى دور فضا حمل كرده واز يكديگر متفرق سازد . كه جملهء « والحاملات وقرا » جمع كل آن حاملان را در بر مىگيرد .
واما ببينيم چگونه اين نيروهاى محركه يعنى بادها وطوفانهاى عظيم بوجود مىآيد ؟
همانطورىكه قبلا خوانديم هنگامى كه چند نوع عنصر متضاد انفجارى به انبوه رسيده با يكديگر برخورد واصطكاك پيدا كنند ، در اثر شكستن هستههاى باردار وغيره انفجاراتى رخ مىدهد . يعنى آن چند نوع عنصرى كه منفجر شدهاند ، تبديل به نوع عنصر ديگرى مانند ( كربن وغيره ) بدود وشعله انفجارى مىشوند . حجم اين
هامش
( 1 ) جزئيات اين فراز را از نهج البلاغة خطبه أول كه در بخش پايانى اين كتاب آمده ملاحظه فرماييد .
( 2 ) البتة مرحوم طبرسى نسبت به گسترش علوم فضايى نسبت به آن زمان بسيار عالي تفسير فرموده است .