تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
عالي دانسته وتطبيق آن را بسيار مناسب شناخته است . « 1 » سخن تفسير نمونه در اين باره نيز با گفتار مجمع البيان مطابقت دارد . پس با توجه به فرمايشات مفسرين وبزرگان أهل قرآن ومعاني لغوى لغات آيات مذكور ، اگر اكتشافات علوم فضايى تا امروز را با اينكه خيلى مختصر در مورد ذرات وعناصر جهان آغازين گفته شد با آيات فوق مطابقت شود ، شايد منظور خداوند در اين آيات همان ذرّات وابرهاى سنگين مواد أولية جهان باشد ، زيرا در آيات متعدد فرموده است هيچ ذرّه وموجودى چه پنهان وچه آشكار چه در زمين وچه در آسمان‌ها حتى به وزن يك‌ذره وجود ندارد مگر اينكه در قرآن نوشته شده است . لهذا شايد خداوند متعال مضامين مواد تكويني جهان آفرينش وچرخه‌هاى آن عناصر را در بطن وقالب اين آيات چهارگانه به صورت سريال زنجيره‌اى توصيف فرموده است . بنابراين با توجه به معاني لغات وگفتار مفسران بزرگ ترجمه وتحليل اين آيات را به طور احتمال واستنباط به شرح زير ترجمه وشرح مىكنيم :

توضيح وشرح ترجمه

الف -
« وَالذَّارِياتِ ذَرْواً »
قسم به ذاريّات ، ذرّات وپراكنده‌سازان عناصر گوناگون كه پراكنده ساختن آنها با يك سبك ويژه‌اى مىباشد ( ذروا ) يا به قول مرحوم طبرسى « تكثير كردن » لذا قسم به تكثيركنندگان ذرات ، ذرات انبوه ( عناصر گوناگون با تكثير به خصوصي ) وپراكنده كردن آن . شايد منظور تكثير به همان روش جدول واكنش متقابل وتركيب چند عنصر عناصر جديدى كه به وجود مىآورند باشد . چون لغت « ذاريات » جمع فعل ذارية واسم فاعل جمع مؤنث مجازى است به معنى درست‌كنندگان ذرّه يا ذرّه‌سازان كه همان تكثيركنندگان ذرات است مىباشد . يا
هامش
( 1 ) قاموس قرآن ، ج 1 - 2 - لغت جرى ، ص 33 .