به عبارت ديگر امكان دارد أنواع ذرات متضاد كه با يكديگر برخورد مىكنند ومنفجر مىشوند باشد . وشايد منظور همان ايزوتوپها وذرّات زير اتمى والكترونها وپروتونها باشند كه در نهايت منجر به ساختار هستههاى پايدار مانند هيدروژن هيليوم وغيره ( اتمهاى سبك وزن ) وبعد به بريليوم اكسيژن ، كربن وساير اتمهاى نيمه سنگين باشد پس از شكستن در هستههاى ديگر در حال تكثير وافزايش شده ودر فضا تودهاى از ابرهاى سنگين وطوفانهاى سهمگين وبا اصطكاكشان دماى بالايى را به وجود مىآورند .
قابل توجه است كه فعل وانفعالات ذرّات اكسيژن به تنهايى با تركيب وواكنش با عناصر ديگر موجب پيدايش 60 عنصر ديگر مىشود « 1 » واجزاى حاصل را به أطراف پراكنده مىكند . همچنين برخوردهاى هيدروژن وهيليوم در مواد درونى خورشيد را در نظر بگيريم انفجارات عظيم هيدروژن سوزى آن تبديل به انرژى فوق تصور مىباشد .
اگر واژه ذر به معنى آزاد ساختن ورها كردن را نيز در مد نظر بگيريم ، شايد تحولات خنثىسازى ذرّات وآزادسازى انرژى كرات عظيم وسحابيها وغيره را هم شامل باشد . مىدانيم كه كرات بزرگ مانند غولهاى سرخ - ابر غولها - خورشيد وخورشيدها - سحابيها ونواختران وكليهء اجرام داغ سمايى در اثر برخورد ذرّات متضاد درونيشان ميليارد ميليارد تن انرژى را آزاد وبه فاصلهء ميلياردها كيلومتر به أطراف گسيل مىكنند وگرد وغبار وذرّات ميان ستارهاى وابرهاى گازى وسحابيهاى سوزان وتشعشعات وأمواج وغيره از آن جمله مىباشند كه شايد جملهء
« وَالذَّارِياتِ ذَرْواً »
دربرگيرندهء همهء آنها وطوفانهاى خورشيد كه ذرات را به أطراف پخش مىكنند هم باشد .
هامش
( 1 ) در اين زمينه به كتاب شيمى آلى ، فصل اكسيژن مراجعه شود .