بكاهيم وباقي را در موضع دوم بنهيم وباقي را به همين منوال كم مىكنيم تا موضع دهم .
طريقي ديگر در عمل كو
I
كب راجع : تقويم تالي آن ده روزه را بر موضع دهم افزائيم وحاصل آن را بر نهم وآن را بر هشتم ، به قهقرا
I
تا به أول . آن گاه نظر كنيم به موضع أول اگر با تقويم مقدم آن ده روزه موافق باشد عمل صحيح بود ؛
I
واگر نه خطا باشد . وچون عمل صواب بود آن را در جدول بسط تقويم آن كوكب در آن ده روزه
I
ثبت بايد كردن .
واگر آن تفاوت ميان بهتهاى پنج روزه واقع گردد وتفاوت ميان بهت
I
سابق وبهت أوسط معلوم كنيم وثلث تفاوت بگيريم ؛ وبهت أوسط را به پنج موضع بنهيم ونظر كنيم اگر
I
فضل بهت أوسط را بود ، ثلث تفاوت را از موضع دوم كم كنيم وبر چهارم افزائيم وضعف
I
آن را از موضع أول بكاهيم وبر پنجم افزائيم ؛ واگر فضل بهت سابق را باشد ، بعكس اين كنيم تا بهتهاى
I
معدل حاصل آيد .
طريقي ديگر : چون تفاوت ما بين البهتين معلوم كرده باشيم ، وفضل
I
بهت أوسط را بود از برابر عدد آن تفاوت در جدول ستين درآئيم وآنچه به ازاى / م يابيم
I
از موضع أول كم كنيم وبر پنجم افزائيم ؛ وآنچه به ازاى / ك يابيم از دوم بكاهيم وبر چهارم افزائيم ؛ وسوم را
I
به حال خود بگذاريم . واگر فضل بهت سابق را باشد حال بعكس اين بود . آن گاه باقي عمل تمام كنيم چنان كه
I
در ده روزها بيان كرديم ودر آن جدول ثبت كنيم تا مطلوب حاصل آيد . واين تعديل بهت
I
در اعداد فرد به تحقيق نزديكتر است از اعداد زوج ؛ وبرهان بر اين معنى قايم . يعنى از خواص
I
عدد فرد آن است كه نسبت أو با مجموع آن عدد كه أو مشتمل است بر آن نظم طبيعي ، چون نسبت
I
واحد است با قسم أعظم از أو . زيرا كه عدد فرد چون منصف نمىشود پس اگر أو را دو قسم كنيم
I
لامحالهء يك از أو أعظم بود .
مثلًا چون پنج كه قسم أعظم أو سه است ، وبدين نسبت در اين عدد
I
عمل ثبت تفاوت ما بين البهتين مىكنيم . واگر تعديل بهت هفت روز خواهيم آنجا نسبت
I
ربعي را اعتبار كنيم ؛ بدان سبب كه نصف أعظم أو چهار است كه مخرج ربع است . ودر تعديل