شانزدهم شهريور وأول گاه ششم ، سى ويكم آبان ماه كه مسترقه در آخر آن گيرند يعنى أول
I
أيام مسترقه ؛ وهرگاه پنج روز باشد از آن گاهنبارها . وأول آذر ماه ركوب كوسج بوده
I
بر آن تقرير كه أول اين ماه مطابق أول فروردين ماه ثابت بوده باشد كه نوروز عالم است
I
ورسم فرس چنان بوده كه در اين روز مردى كوسهء يك چشم را بر خر برهنه نشاندندى وأو كلاغى به يك
I
دست گرفتى ومروحه « 1 » به يك دست ديگر كه به آن خود را باد مىكردى وجماعتى از حشم ملك شهر با وى بر
I
نشستندى وأو را در شهر مىگردانيدندى واز هر دكانى يك درم مىستندندى وهر دكان كه درم
I
نمىدادند آن را غارت كردندى ومحصول آن را تا نماز پيشين به خزينهء پادشاه مىبردندى وبعد
I
از نماز پيشين به كوسه رها كردندى چنان كه نماز ديگر كوسه ترك كردى وبگريختى كه اگر بعد از آن
I
أو را يافتندى چندان بزدندى كه دلخواه ايشان بودى . واين به جهت آن مىكردند كه زمستان
I
به آخر رسيد همچنان كه در اين زمان در بعضي شهرها أمير نوروز مىنشانند وشادى مىكنند . وشب
I
سده در دهم بهمن ماه ثابت بودى وقتي كه أول دى ماه مطابق بود به أول ماه زمستان . وهمچنين
I
در پنجم اسفندارمد ماه ، وقت نوشتن رقعهء كژدم بود .
فصل 4 : در آنچه تعلق به تاريخ تركان
I
دارد از أيام مشاهير
پادشاهان مغول أول روز سال نو جشن سازند وآن را كون نيكلامنش
I
گويند . ودر آن روز طوىها كنند وجامههاى نو پوشنده بيشتر سفيد وموغلان يكديگر را تحفهها
I
برند از جامهها واسپان ودستارجها وتسمهها ؛ واين روز نوروز باشد ايشان را . وأول هر ماه
I
وروز ولادت پادشاه نيز تعظيم كنند . وبخشيان ( ؟ ) هر ماه سه روز باجاق « 2 » مىكنند وآن روزهء
I
ايشان است . ودر تقديم وتأخير بعضي از آن روزها به يك روز ميان ايشان خلاف است . و
I
در آخر ماهها ودر ماه خفشاباط « 3 » چند روز همين باجاق باشد . ودر باجاق عبادت كنند
I
وطعامهاى معين خورند . وأيام مشهور أهل خطا مرا معلوم نيست .
فصل پنجم : در أيام
I
مشهور كه تعلق به تاريخ جهودان دارد
هامش
( 1 ) . يعنى باد بي زن
( 2 ) . [ در أصل نسخه : ] باحاق
( 3 ) . [ در أصل نسخه : ] جفشاباط