وعبادت ايشان چنان است كه هر روز از ماه كه نام هر دو يكى بود آن را جشنى شمرند ؛ همچو
I
نوزدهم فروردين ماه وسوم ارديبهشت وششم خرداد وسيزدهم تير وهفتم مرداد وچهارم
I
شهريور وشانزدهم مهر ودهم آبان ونهم آذر وهشتم وپانزدهم وبيست وسوم دى ودوم
I
بهمن وپنجم اسفندارمذ ماه . ونام آن عيد را كه در آن ماه واقع شود هم به نام آن ماه خوانند . مثلًا
I
چنان كه اگر آن عيد در مهر ماه بود آن را مهرگان گويند واگر در بهمن بود بهمنجه .
ومهرگان روزى است
I
كه فريدون ظفر يافت بر ضحاك . وبهمنجه در اين روز سپند خوردندى به شير تا حفظ زيادت
I
شود . وتيرگان از تير ماه روزى است كه آرش تير انداختى ؛ وباقي را بر اين قياس بايد كردن . ونام
I
هر ما هي وهر روزى را به فرشتهاى نسبت كنند الّا نام « 1 » دى را كه گويند نام خداى تعالى است ونام هرمز
I
همچنين .
ونوروز نزديك ايشان روز أول سال است يعنى روز نو از سال نو . وأول فروردين
I
نوروز عامه باشد وششم نوروز خاصه . وشانزدهم مهر ماه مرگان عامه باشد وبيست ويكم مهرگان خاصه .
وايشان نقل مىكنند از زردشت كه خداى تعالى عالم را به شش گاه
I
آفريد وآن شش گاه را باز به شش روز نهاده است ؛ چنان كه ذكر آن در قرآن مجيد ودر تورات
I
آمده است كه خداى تعالى به شش روز آفريد . واين شش گاه را ايشان گاهنبارها
I
خوانند . وأول گاه أول ، يازدهم دى ماه بود وأول گاه دوم ، يازدهم اسفندارمذ وأول گاه
I
سوم ، بيست وششم ارديبهشت وأول گاه چهارم ، بيست وششم خرداد وأول گاه پنجم ،
هامش
( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] تام