شهريور سال 342 يزدگردى ومطابقت با تقويم يونانيان را روز 4 ماه أيلول سال 1284 اسكندرى پيدا ميكند ، كه البتّه با منظور كردن آن جهش از چهارشنبه به پنجشنبه اين مطابقتها صحيح ودرست است .
به دنبال اين محاسبات ومطابقت دادن با تقويمهاى فرس ( يزدگردى ) ويونانيان ( اسكندرى ) ، غضنفر مينويسد :
1 والأيّام التي فيما بين الوقت الوفاة والوقت الذي أشار إليه برؤية المنام وإنذاره وقت الأجل بالإلهام هي هذه 5577 ، سنوها بالعربية خمس عشر ، مع ثمانية أشهر ونصف وثلاث شهر .
فإذا ضربنا سنيها في اثنى عشر ، وزدنا عليها شهور السنة المنكسرة ، يحصل مائة وتسع وثمانون ، وكانت العدّة الموعودة بها مائة وتسعون ، ويخلف الزّمان المحصّل عن المؤجّل بمرّة واحدة .
وروزهاى ميان وفات ومدّتى كه به وقت ديدن رؤيا ، تا آمدن اجل ( فوت ) ، به الهام ، بدان أشارت رفته وآگاهى داده شده ، 5577 روز است كه ( معادل ) پانزده سال وهشت ماه ونصف وثلث ( يك ) ماه است .
پس سألها را در دوازده ضرب ميكنيم وماههاى سال منكسره ( ناقصه ) را بدان اضافه ميكنيم كه يكصد وهشتاد ونه ماه به دست ميآيد ( واين تعداد ماه ) با يكصد ونود ( ماه ) كه تا آمدن اجل ( فوت ) وعده داده شده بوده ، يك ماه اختلاف ( كم ) دارد .
غضنفر ، روزهاى ميان تاريخ فوت أبو ريحان ( 3 رجب سال 440 هجرى قمري ) وهنگام خواب ديدن أبو ريحان را 5577 روز ياد ميكند ، وبه هيچوجه ، نهتنها خود نميگويد كه اين تعداد روز را بر چه اساسى محاسبه كرده است ، بلكه هيچ قرينهيى هم به دست نميدهد تا ما هم بتوانيم اين تعداد روز را محاسبه كنيم .
گوييم ، همچنانكه پيشتر ديديم ، أبو ريحان در رسالة الفهرست ميگويد كه آن رؤيا را در شبى كه سنّ أو به شصت ويك سالگى تحويل ميكرده ، ديده است . پس اگر به تاريخ
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة پيشگفتار 100
مساهمون: مؤلف مجهول
صپيشگفتار ١٠٠