جلّ و علا - پناه برند تا از انجام عمل به آن تكاليف ، بازنمانند « 1 » .
ولى بايد از مرحوم محمد تقى شريعتى پرسيد كه اگر سورههاى « معوذتين » از چنين كيفيتى برخوردارند ، پس چرا در اوّل قرآن كريم ، بر حسب ترتيب ، قرار نگرفتهاند . و چرا دستكم يكى از اين دو سوره در آغاز قرآن كريم و ديگرى هم در پايان و آخر قرار داده نشده است ؟ !
آيا هيچگونه دليلى از آيات و يا از سنت رسول اللّه - صلى اللّه عليه و آله - وجود دارد كه دلالت بر اين مطلب داشته باشد ، مبنى بر اينكه پس از فراغت و ختم قرآن كريم « استعاذه » استحباب و يا وجوب داشته باشد ؟ !
پس چگونه آقاى شريعتى اين گونه مطالب را بدون هيچ نوع دليل و مدركى از پيش خود ساخته و اختراع نموده است - و با كمال تأسف - اين چنين پيشداوريهاى بىپايه را به خيال خود ، كشفيات جديد و نوآورى اعجازانگيز مىخواند . و اتّفاقا چنين اظهار نظر در ميان گفتارهاى وى ، فراوان و چشمگير است .
در همينجا ترجمهء بحث تناسب و تناسق آيات قرآن كريم از جلد پنجم كتاب ( التمهيد فى علوم القرآن ) كه دربارهء مسئلهء مهم « اعجاز قرآن » بحث و گفتگو مىنمايد ، به توفيق و عنايت حضرت احديت - سبحانه و تعالى - به پايان رسيد . و از خداوند متعال ، توفيق بيشترى در ادامهء بحث و بررسى و كنكاش در مورد معارف قرآن كريم را مسئلت مىنمايم . و خداوند متعال را به چنين توفيقى سپاسگزارم .
اميد و رجاء واثق دارم كه اين عمل ناچيز را از اين حقير چون ران ملخى در بارگه سليمانى خود ، امام زمان ، مهدى فاطمه - ارواحنا و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء - پذيرا بوده . و اين عبد ذليل خويش را همراه مؤلف محترم آن
هامش
( 1 ) تفسير نوين ، ص 427 : بايد توجه نمود كه اين دو پاراگراف آخر را از خود تفسير نوين نوشتيم ، ازاينرو كاملا با عبارت عربى « اصل » و سخنان مؤلف محترم مطابقت ندارد .