آسمانجون است .
آشفتگى : اختلاط وامتزاج ودرهم وبرهم شدن وپريشانى ص 353 و 360 .
آشفته : منقلب همچون « هواي آشفته وزيانكار » ص 352 .
آشكارهگر : غمّاز همچون « آشكارهگر راز » ص 384 .
آشنازن : آشناگر ص 325 .
آغاز گرفتگى : بدو الكسوف وبدو - الخسوف باصطلاح هيئت .
آغازيدن : شروع كردن همچون « آغازد ميل كردن » 134 و « آغازد كاستن » 144 و « آغازد جنبيدن زهره را سوى شمال » 135 و « بدو فلك آغازيد گشتن » ص 253 « وإقليم چهارم آغازد از زمين چين » ص 199 .
آفتاب : جرم وتابش شمس . ودر اين كتاب هيچ كجا لفظ خورشيد نيامده است ( ؟ ) .
آكندگى : آكنه مرادف ( حشو ) عربى بمعنى حقيقي از قبيل حشوميان ابره وآستر ، وحشو كرهء ميان تهى ص 57 .
آكندن : پر كردن . انباشتن حشو .
آكنده : پر شده . انباشتگى حشو 58 .
آگاهى ده : منهى وخبرگزار واطّلاع دهنده .
آماس : ورم همچون « آماس خايه » ص 329 .
آمده : حاصل شده « آن عدد كه ازو آمده است » 42 .
آموختن : تعلّم .
آموخته : داجن وأهلي دست آموز ص 339 و 377 .
آموزيدن : تعليم ص 386 و 392 .
آميختگى : التباس « پس هر دو را آميختگى افتد » و « آميختگى لفظ از ميان برخيزد » ص 498 واختلاط وامتزاج وشوب 354 و 355 .
آميختن : تمزيج باصطلاح منجّمان ص 503 .
آن : اسم اشاره وضمير اشاره وعلامت وابستگى واختصاص همچون « وتمامى پيوند آن وقت بود » ص 480 « وسپس آن باز روى سوى آفتاب نهند » ص 464 « ونيز آن قبطيان مصر بود » ص 221 « هم آن قمر وهم آن شمس » ص 220 .
آنگاه - آنگه : آن هنگام . اندر آن وقت .
سپس . پس از آن . « تا آنگاه كه بفرو شدن رسد » ص 63 « وعرض
التفهيم لاوايل صناعة التنجيم — صفحة مقدمه 130
مساهمون: أبو ريحان البيروني
صمقدمه ١٣٠