بعض رسم الخطّهاى قديم در اين نسخه نيز وجود دارد از قبيل اينكه ( پ ) و ( چ ) و ( ژ ) را همه جا با يك نقطه وكاف فارسي را همه جا با يك سركش نوشته والف ( است ) وهاء غير ملفوظه را در افعال حذف كرده است ( بستست ، پيوستست ، شدست ، كردست ، ) .
امّا دالهاى فارسي را همهجا بىنقطه نوشته واملاء ( كي ) و ( جى ) بجاى ( كه ) و ( چه ) نيز ندارد . وپيداست كه اين نسخه در موقعى كتابت شده كه املاءها ورسم الخطّهاى قديم كم كم مهجور ميشده است .
اين نسخه هم قريب سه چهار جزو سقط دارد وبعض عناوين را كاتب پس وپيش نوشته است واتفاقا در صحافي چند جا كلمهء ( نيز ) اوّل سطر بوده وصحاف روابط جملهها را نفهميده أوراق را پس وپيش انداخته است .
از مختصّات اين نسخه اين است كه دربارهء تاريخ صابيان چند سطر بر همهء نسخ ديگر علاوة دارد كه پيش هم اشاره كرديم ونگارنده در نسخهء بدلهاى آخر كتاب اين چند سطر را نقل ودر اين باره تحقيق كرده است ( ص 619 - 617 ) . مأخذ كاتب .
اين نسخه ظاهرا يك نسخهء كهنهء صحيح بوده واز اين جهت در بعض موارد صحيحتر از نسخهء ( حص ) است امّا نسخهء ( حص ) در قدمت بمراتب بالاتر از آنست . واگر تماميّت نسخه وسنديّت وجهات تاريخي را در نظر بگيريم بايد گفت كه نسخهء ( خد ) در درجه اوّل وپس از آن نسخهء ( حص ) وسپس نسخهء ( س ) است .
از اين نسخه نيز يك صفحه كليشه كردم تا املاء ورسم الخطّش درست پيش چشم خوانندگان باشد .
4 - نسخه ( خ )
نسخهايست بقطع وزيري كوچك وخطّ تازه روى كاغذ ماليده وهموار ( آهار ومهره ) كه ظاهرا از تاريخ كتابتش يك قرن بيشتر نمىگذرد ومتعلّق است بكتابخانه مدرسهء سپهسالار جديد بشمارهء 664 واز جهت مغلوطى در درجه اوّل نسخ فارسي اين كتاب است كه بدست نگارنده افتاد امّا افتادگىهاى آن كمتر از نسخهء ( حص ) و ( س ) است .