55 - سليك ( - 17 ه . ق )
سليك بن سلكة السليك بن عمر يثربى سعدى تميمى ، از شعراى عهد جاهليّت عرب بهشمار مىرود ، « 1 » وى به سال 17 هجرى بهدست اسد بن مدرك خثعمى كشته شد . « 2 »
56 - سرى الموصلى ( - بين سالهاى 362 تا 366 ه . ق )
ابو الحسن ، سرى بن احمد بن سرى كندى مشهور به سرى رفاء ، وى در موصل به دنيا آمد و در همانجا پرورش يافت . « 3 » او از مشاهير شعراى عرب است كه در اوصاف و تشبيهات و استعارات ماهر و اشعارش در سلامت الفاظ و كلمات و كثرت استعمال ممتاز است ، « 4 » شغلش رفوگرى بود و به همين مناسبت به رفاء مشهور گرديد « 5 » ، به علت علاقهء وافر به ادبيّات و ممارست در آن مهارت يافت سپس به حلب نزد سيف الدّولة بن حمدان كه از طرفداران ادباء و شعراء بود رفت و پس از وفات سيف الدّوله به بغداد رفت و وزير مهلبى و ديگر اكابر را مدح گفت . « 6 »
در اشعارش اظهار تشيع مىكند . « 7 » بين او و خالديان محاسده بود تا سرانجام به عناد و دشمنى كشيد ، وى خالديان را به سرقت اشعار خود و ديگران متّهم مىكرد و جهت اينكه گفتهء خود را ثابت كند ديوان كشاجم را استنساخ كرد و بهترين اشعار خالديان را در آن گنجانيد ، تا آنها را در انظار مردم كوچك كند ، لذا نسخ ديوان كشاجم مختلف و در بعضى از آنها زيادتى ديده مىشود . « 8 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : الاغانى ، ج 17 ، ص 313 ؛ الأعلام ، ج 1 ، ص 381 و لغتنامه ، ج س ، ص 610 .
( 2 ) . ر . ك : الاغانى ، ج 17 ، ص 322 ؛ الأعلام ، ج 1 ، ص 381 و لغتنامه ، ج س ، ص 610 .
( 3 ) . معجم ، ج 11 ، ص 182 ؛ وفيات ، ج 1 ، ص 251 ؛ المجانى ، ج 3 ، ص 285 ؛ ريحانة ، ج 3 ، ص 21 و الانساب ، ج 6 ، ص 144 .
( 4 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 3 ، ص 21 .
( 5 ) . ر . ك : معجم ، ج 11 ، ص 182 و ريحانة ، ج 3 ، ص 21 .
( 6 ) . ر . ك : معجم ، ج 11 ، ص 184 و 185 ؛ وفيات ، ج 1 ، ص 252 و ريحانة ، ج 3 ، ص 21 .
( 7 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 3 ، ص 21 .
( 8 ) . ر . ك : معجم ، ج 11 ، ص 184 و ريحانة ، ج 3 ، ص 21 ، 22 .