59 - شهاب الدّين مسعود ( معاصر مؤلف )
وى حاجب كبير سلطان تكش خوارزمشاه بود « 1 » و برهان الدّين مطرّزى ( 538 - 610 ه . ق ) او را مدح گفت . « 2 »
60 - شهرزورى ( - 586 ه . ق )
شهرزور ، بر وزن عنكبوت به ناحيهاى بين اربل و همدان گفته مىشده ، كه مردم آن به زبان كردى سخن مىگفتهاند . « 3 » منسوبين اين شهر را شهرزورى گويند ، صاحب ريحانة ، پنج نفر از مشاهير اين شهر را ذيل عنوان شهرزورى ذكر كرده كه از آن جمله شخصى به اسم محمّد بن قاضى كمال الدّين محمّد بن عبد اللّه بن قاسم شهرزورى از مشاهير فقهاء و ادباء قرن ششم هجرى است و معاصر با خطيب معين الدّين حصكفى است كه در شعر خود نامى از شهرزورى برده ، اين شخص در كرم و سخاوت مشهور بود با قرينهء اسم حاتم كه در شعر حصكفى ديده مىشود بعيد نيست مقصود از شهرزورى همين فرد باشد ( اگرچه در پايان شعر او را ذم كرده است ) وفات اين شخص به سال ( 586 ه . ق ) بوده . « 4 »
61 - شبل الدّوله ( - 505 ه . ق )
ابو الهيجا ، مقاتل بن عطية بن مقاتل البكرى الحجازى ملقّب به شبل الدّوله ، از فرزندان بزرگان عرب است كه بهواسطهء اختلاف بين او و برادرانش ترك ديار كرد و به بغداد و خراسان و غزنه و كرمان مسافرت كرد . « 5 » در كرمان قصيدهاى به مطلع ذيل :
دع العيس تذرع عرض الغلا * الى ابن العلاء و الافلا
در مدح وزير ، مكرم بن العلاء - كه از كريمان كرمان و وزير به استقلال بود - گفت . « 6 » وزير
هامش
( 1 ) . ر . ك : حبيب ، ج 2 ، ص 636 و لغتنامه ، ج ش ، ص 91 .
( 2 ) . ر . ك : بدايع الملح ، ص 62 .
( 3 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 3 ، ص 270 .
( 4 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 5 ، ص 259 .
( 5 ) . ر . ك : وفيات ، ج 2 ، ص 149 .
( 6 ) . ر . ك : وفيات ، ج 2 ، ص 149 و تذكرة ، ص 12 .