آنها را معرفى نموده و فرموده است :
إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ
« 1 » و آنها عاقلان هستند .
على بن الحسين عليهما السلام فرمود همنشينى با مردمان صالح موجب صلاح و رشد انسان مىشود و ادب و رفتار نيك دانشمندان بر عقل انسان ميافزايد و پيروى از فرمان رهبران عادل موجب كمال عزت مىشود و بهرهبردارى از ثروت كمال جوانمردى است و راهنمائى كسى كه با انسان مشورت مىكند پرداخت حق نعمت بينشى است كه دارد . و خوددارى از آزار كمال عقل است و اين كار موجب آسايش دنيا و آخرت است .
هشام ، عاقل با كسى كه مىترسد سخنش را تكذيب نمايد به حديث گفتن نمىپردازد و از كسى كه ميترسد كه به او ندهد درخواست نمىكند . و به خود وعده نميدهد چيزى را كه بر آن قدرت ندارد و اميدوار چيزى كه شايسته آن نيست و بر اميدوارى آن مورد سرزنش قرار ميگيرد نمىشود و بكارى قبل از موقع آن اقدام نمىكند از ترس اينكه ممكن است در موقعش نتواند انجام دهد .
امير المؤمنين ( ع ) اصحاب خود را سفارش ميكرد و ميفرمود : شما را سفارش ميكنم بترس از خدا در پنهان و آشكارا و عدالت در هنگام خشنودى و خشم و كسب و كار در هنگام فقر و ثروت و اينكه با خويشاوندى كه قطع رابطه كرده پيوند نمائيد و كسى كه بشما ستم روا داشته از او چشمپوشى كنيد . و ببخشيد به كسى كه شما را محروم كرده . بايد ديده عبرتبين داشته باشيد و خاموشى شما انديشه باشد و سخن شما ذكر و سرشت شما سخاوت داخل بهشت نميشود شخص بخيل و وارد جهنم نميگردد شخص سخاوتمند .
هشام خدا رحمت كند مردى را كه واقعا از خدا حيا كند . سر و مغز خود را نگه دارد و شكم و محتويات آن را حفظ نمايد به ياد مرگ و گرفتاريها باشد و بداند كه بهشت همراه با گرفتاريها است و جهنم آميخته با لذتها .
هشام هر كه خوددارى كند از ريختن آبرو و حيثيت مردم خداوند از او ميگذرد در روز قيامت و هر كه خشم خود را از مردم فرو خورد خداوند خشم خود را در قيامت از او برميدارد .
هامش
( 1 ) زمر : 12 .