بزركوش شيرازى است كه از طرف مادر منسوب است به ابو المعالى مظفر الدين محمّد بن روزبهان كه در حدود سنه 800 فوت شده . مورخ فارسى در شيراز نامه خود ذكر كرده .
خلاصه آن اينست كه قتلغ خان فرمانرواى شيراز بود باغى داشت كه قبر سيد علاء الدين در همان جا بود ، باغبان مردى متدين و جوانمرد بود در شبهاى جمعه ميديد نورى از بلندى بيك طرف باغ مىآيد . بالاخره جريان را بعرض امير قتلغ رسانيد پس از اينكه امير خود مشاهده كرد آنچه باغبان ميديد تجسس زياد كرد تا بالاخره قبرى پيدا شد كه درون آن جسدى عظيم كه آثار جلالت و جمال و كمال از او آشكارا ديده ميشد در يك دست قرآن و در دست ديگر شمشيرى داشت از روى نشانهها و قرائن فهميدند قبر حسين بن موسى است اطراف قبر قبه و رواقى ساخت .
چنين معلوم مىشود كه اين قتلغ خان غير از آن قتلغى است كه با برادرش سيد احمد جنگ كرد ممكن است باغ باسم او باشد و فرماندارى كه دستور داد مزار او را بسازند غير آن قتلغ است . زيرا قتلغ خان لقب چند نفر بوده از قبيل ابى بكر بن سعد زنگى يكى از اتابكهاى آذربايجان و از دولتهاى اسلامى بشمار ميرفتند كه پايتخت آنها كرمان بود ، اين سلسله داراى هشت پادشاه شد كه در سال 619 بوجود آمدند و در 703 منقرض شدند قطعا آن قتلغ كه با سيد احمد بن موسى جنگ كرده نبوده چون معلوم است كه قبر سيد علاء الدين بعد از گذشت سالها از وفاتش پيدا شده .
بعضى نوشتهاند كه سيد علاء الدين حسين بن موسى به طرف اين باغ ميرفته او را شناختهاند كه از بنى هاشم است در همان باغ او را بقتل رسانيدهاند پس از گذشت سالها كه آن باغ از بين رفته و اثرى از آن جز پشته خاكى باقى نمانده با همان علامات قبر او را شناختهاند و اين جريان در زمان دولت صفويه بوده مردى از مدينه بشيراز آمد و ساكن آنجا شد خيلى ثروتمند بود قبهاى بر روى مزار سيد علاء الدين
بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٠