باب علامات قيام قائم عليه السّلام و مدت دوران ظهور ، و شرح سيرت و روش احكام آن حضرت و گوشهاى از آنچه در دولت و مدت حكومت او ظاهر مىگردد
در بيان علامات قيام قائم حضرت مهدى عليه السّلام و حوادثى كه پيش از قيام او اتفاق مىافتد اخبار بسيارى نقل شده است ، و نشانهها و علامتهايى از جمله : خروج سفيانى ، و به قتل رسيدن حسنى ، و اختلاف بنى عباس بر سر ملك دنيوى ، و خورشيد گرفتگى در نيمهء ماه رمضان و ماه گرفتگى در آخر آن ماه بر خلاف معمول ، و فرورفتگى در بيابان ، و فرورفتگى در مغرب ، و فرورفتگى در مشرق ، و ثابت ماندن خورشيد از وسط روز تا وسط وقت عصر ، و طلوع خورشيد از سمت غرب ، و به قتل رسيدن نفس زكيه در پشت كوفه به همراه هفتاد نفر از صالحان ، و سر بريدن يك مرد هاشمى بين ركن و مقام ، و خراب كردن ديوار كوفه ، و آمدن پرچمهاى سياه از طرف خراسان ، و خروج يمانى ، و ظهور مغربى در مصر و تسلط بر سرزمين شامات ، و ساكن شدن تركها در جزيره ، و ساكن شدن روم در رمله ، و ظاهر شدن ستارهاى در مشرق كه روشنى آن مانند روشنى ماه است سپس آن ستاره به اندازهاى خم شود كه نزديك باشد دو طرف آن به هم رسند ، و سرخى در آسمان ظاهر شود و پخش شدن آن در اطراف آسمان ، و آتشى كه در طول مشرق ظاهر شود و سه روز يا هفت روز در فضا باقى بماند ، و رها شدن اعراب و تسلط آنان بر شهرها و كشورها و خارج شدن آنان از تسلط عجمها ، و كشته شدن فرمانرواى مصر توسط مردم آن سرزمين ، و خراب شدن شام و رسيدن سه پرچم به آنجا ، و داخل شدن پرچمهاى قيس و اعراب به مصر و پرچمهاى كنده به خراسان ، و آمدن اسبهايى از طرف مغرب تا اينكه به فضاى شهر حيره بسته شوند ، و آمدن پرچمهاى سياهى از مشرق به آنجا ، و منفجر شدن آب فرات تا اينكه آب داخل كوچههاى كوفه گردد ، و خارج شدن شصت دروغگو كه همگى ادّعاى نبوّت كنند ، و خروج دوازده نفر از آل ابو طالب كه هر كدام از آنها ادّعاى امامت براى خود نمايد ، و سوزاندن مردى گرانقدر از طرفداران بنى عباس بين جلولاء