حضرت جواد عليه السّلام فرمود : آرى ، مىگويم . محرم اگر شكارى را در حلّ [ يعنى خارج حرم ] بكشد و شكار از پرندگان بزرگ باشد ، بايد يك گوسفند كفّاره بدهد ؛ و اگر آن را در حرم بكشد ، كفّاره دو برابر مىشود ؛ و اگر جوجهاى را در حلّ بكشد ، يك برّه كه مرحلهء شيرخوارگى را تمام كرده است بايد كفاره بدهد ؛ و اگر در مسجد الحرام آن را بكشد ، كفّارهء آن يك برّه به اضافهء قيمت آن جوجه . و اگر شكار از حيوانات وحشى باشد ، و الاغ وحشى باشد ، كفّارهاش يك گاو ؛ و اگر شتر مرغ بكشد ، كفّارهاش شتر است ؛ و اگر شكار آهو باشد ، كفّارهاش گوسفند است . و چنانچه اين را در داخل مسجد الحرام بكشد ، كفّارهء هر كدام دو برابر خواهد شد .
و هرگاه محرم شكارى كرده و كفّاره بر او واجب شد ، چنانچه براى حج احرام كرده باشد ، بايد در منى قربانى كند ؛ و اگر براى عمره احرام كرده باشد ، بايد در مكه قربانى كند .
و كفّارهء شكار نسبت به عالم و جاهل يكسان است و تغيير نمىكند . و اگر از روى عمد شكار را كرده ، گناهكار است ؛ و اگر از روى عمد نباشد ، بلكه به اشتباه باشد ، گناهى بر او مترتب نيست .
و كفّارهء شخص آزاد بر خودش است ، و امّا بنده كفّارهاش بر مولا و مالك او است .
و بر خردسال كفّارهاى نيست ، بلكه بايد سرپرست او كفّارهاش را بپردازد .
و فرد پشيمان ، با پشيمانى كيفر آخرت از او ساقط مىشود ؛ امّا كسى كه بر كار خود اصرار دارد ، كيفر آخرت بر او واجب خواهد شد .
[ پرسشهاى امام جواد عليه السّلام از يحيى بن اكثم ]
مأمون گفت : احسنت اى ابا جعفر ! خداوند به تو نيكى كند . حال چنانچه صلاح بدانى ، يك مسئله از يحيى بپرس همچنان كه او از تو پرسيد .
حضرت جواد عليه السّلام به يحيى فرمود : از تو بپرسم ؟
يحيى گفت : جانم به فدايت ! اين به اختيار شما است ، اگر توانستم جواب شما را مىدهم ، و گرنه از شما استفاده مىكنم .