پدرش ابو جعفر ( امام باقر عليه السّلام ) برايش وصيتنامهاى واضح و آشكار نمود ، و در آن به امامت ايشان تصريح فرمود .
[ نشانههاى امامت ]
* محمد بن ابى عمير ، از هشام بن سالم ، از ابى عبد اللّه جعفر بن محمد عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : چون پدرم در آستانهء مرگ قرار گرفت فرمود : اى جعفر ! تو را وصيت مىكنم كه با يارانم مدارا كنى .
گفتم : جانم فدايت ، به خدا سوگند طورى به آنان رسيدگى خواهم كرد كه هيچ يك از آنان در هرشهرى كه باشد چيزى را از كسى طلب نكند .
* ابان بن عثمان ، از ابى صباح كنانى روايت كرده است كه گفت : روزى ابو جعفر ( امام باقر عليه السّلام ) به ابى عبد اللّه ( امام صادق عليه السّلام ) نگاهى انداخت و فرمود : اين را مىبينى ؟ اين از جمله كسانى است كه خداوند در مورد آنان مىفرمايد :
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ
« 1 » .
* هشام بن سالم ، از جابر بن يزيد جعفى روايت كرده است كه از ابو جعفر ( امام باقر عليه السّلام ) در مورد امام پس از خود پرسيدند ؛ حضرت بر دست ابى عبد اللّه ( امام صادق عليه السّلام ) زد و فرمود : به خدا سوگند اين است قائم آل محمد عليهم السّلام .
* على بن حكم ، از طاهر - دوست و همراه ابو جعفر ( امام باقر عليه السّلام ) - روايت كرده است : نزد امام باقر عليه السّلام بودم كه جعفر از راه رسيد ، پس ابو جعفر عليه السّلام فرمود : اين است بهترين مردم روى زمين .
* يونس بن عبد الرحمن ، از عبد الاعلى غلام آل سام ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : پدرم آنچه در آنجا بود به من سپرد .
چون هنگام مرگش فرارسيد فرمود : برايم چند شاهد بياور ؛ من چهار شاهد از قريش
هامش
( 1 ) . سورهء قصص : 5 . « و مىخواهيم كه بر آنانى كه بر روى زمين مورد ستم واقع شدند ، منّت بگذاريم و آنان را امام و وارث زمين قرار دهيم » .