معتزله و جبرىها - هيچ خللى در وجوب عمل به آنچه ذكر كرديم وارد نخواهد ساخت .
همانگونه كه جحد و انكار افراد ملحد و گروههاى مختلف زنادقه و يهود و نصارى و مجوس و صابئين در آنچه كه از معجزات پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بيان شده - همچون شكافته شدن ماه ، نالهء تنهء درخت ، تسبيح گفتن ريگ ، شكايت و نالهء شتر ، سخن گفتن ذراع ، آمدن درخت ، بيرون جستن آب از ميان انگشتانش در ظرف وضوء و غذا دادن به افراد بسيارى از غذاى اندك - هيچ خللى در درستى و راستگويى راويانش و ثبوت حجت به آنها وارد نمىسازد ، بلكه شبههء ايشان در دفع آن معجزات - گرچه سست است - قوىتر از شبههء منكرين معجزات امير مؤمنان عليه السّلام و براهين او مىباشد ، و از آنجايى كه بر اهل عبرت گرفتن پوشيده نيست ، نيازى به شرح وجوه آن در اينجا نداريم .
و اگر ثابت شد كه امير مؤمنان عليه السّلام به آنچه كه وصف نموديم از ديگران ممتاز گرديد ، و نيز در زمينهء دانش به آنچه كه شرح داديم از همگان جدا گشت ؛ گفتارى كه حكم به تقدم او بر ديگران در مقام امامت داده است روشن شود ، و اينكه او استحقاق سبقت بر آنها در مقام رياست را دارد به سبب آنچه كه قرآن كريم از داستان داود عليه السّلام و طالوت بيان داشته است ، آنجايى كه خداوند عز و جل مىفرمايد :
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
« 1 » پس خداوند متعال طالوت را به همان دليل بر ديگر افراد قومش مقدم داشت كه ولىّ و برادر پيامبرش عليه السّلام را بر تمام امّت مقدم ساخت در اينكه او را بر ديگران برگزيد ، و در دانش و تنومندى برترى داد و آن را تأكيد نمود به مانند آنكه با معجزهء روشن آن حكم را براى امير مؤمنان عليه السّلام مورد تأكيد قرار داد افزون بر تمايز وى از
هامش
( 1 ) . سورهء بقره : 247 . « پيامبر آنان گفت : خداوند طالوت را به پادشاهى شما برانگيخت . گفتند : از كجا او را بر ما بزرگى و شاهى روا است در صورتى كه ما به پادشاهى شايستهتر از اوييم ، او را مال فراوان نيست . فرستاده در جواب آنها گفت : او از اينرو به شاهى شايستهتر خواهد بود كه خداوند او را بر شما برگزيده و او را فزونى بخشيده در بسط دانش و توانايى تن و خدا ملك خود را به هركه خواهد بخشد كه او به حقيقت توانگر و دانا است » .