فصل [ بنى جذيمة بن عامر ]
به دنبال فتح مكه ، خالد بن وليد از جانب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مأموريت يافت كه به سوى بنى جذيمة بن عامر - كه در غميصاء بودند - برود و آنان را به ايمان به خدا دعوت نمايد ؛ و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تنها به اين دليل او را به اين مأموريت فرستاد كه ميان او و آن قبيله خصومت وجود داشت .
آن خصومت اين بود كه ايشان در زمان جاهليت زنانى را از بنى مغيره گرفته بودند و فاكه بن مغيره - عموى خالد بن وليد - و عوف - پدر عبد الرحمن بن عوف - را به قتل رسانده بودند ، از اين رو پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را به اين مأموريت فرستاد و عبد الرحمن بن عوف را نيز به همين جهت به همراه وى فرستاد ؛ و اگر به خاطر اين مسئله نبود ، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هرگز خالد را شايستهء امارت مسلمانان نمىدانست . و دربارهء رفتار خالد پيش از اين گفتيم كه چگونه در اين مأموريت بر خلاف عهد و پيمان خدا و رسولش عمل كرد و بر طبق سنّت و شيوهء جاهليت رفتار نمود و حكم اسلام را پشت سر انداخت و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از رفتار و كردارش اظهار برائت كرده و افراطكارى وى را به وسيلهء امير مؤمنان عليه السّلام جبران نمود ، كه در اين زمينه پيشتر به اندازهء كافى سخن گفتيم و در اينجا نيازى به بازگويى دوبارهء آن نيست .