المَشَابِر - [ شبر ] : رودخانههاى گودى كه از اطراف آبهاى جارى در آن ريخته شود .
المُشَاة - [ مشي ] : سخن چينان ، - من العسكر : لشكر پياده ، پياده نظام .
المُشَاحَّة - [ شحّ ] : مصدر است ؛ « لا مُشَاحَّةَ فى الأمرِ » : بحث و مناقشه در اين كار نيست ، « لا مُشَاحَّةَ أن » : بحث و خلافى نيست كه . . . .
المُشَاحِن - [ شحن ] : فا ؛ « عدوٌّ مُشَاحِنٌ » :
دشمن سر سخت .
المُشَاحَنَة - [ شحن ] : مص ؛ « المُشَاحَنَة الحزبِيَّة » : درگيرى حزبي .
المَشَار - [ شور ] : كندوى زنبور عسل .
المَشَارَة - ج مَشَاوِر و مَشَائِر [ شور ] : زمينى كه در آن كشت مىشود .
المُشَاش - [ مشّ ] : جمع ( المُشَاشَة ) است ، زمين نرم ، اصل ، نژاد ، نفس يا طبيعت ؛ « مُشَاش الرجُلِ » : خدمتگزاران او چه در سفر و چه در حضر .
المُشَاشَة - ج مُشَاش [ مشّ ] : سر نرم استخوان ، راهى كه در آن سنگ ريزه و خاك نرم باشد و آب در آن راكد شود ؛ « مُشَاشَةُ القومِ » : بهترين از قوم و مردم .
المَشَّاط - شانه ساز .
المُشَاطَة - آنچه از موى كه هنگام شانه زدن فرو ريزد .
المِشَاطَة - حرفهء زن آرايشگر ( آرايش ) .
المَشَّاطَة - زن آرايشگر .
المُشَاع - [ شيع ] : شايع و منتشر ، ملك مشترك و تقسيم نشده ، « مشاعُ القرى » :
دهكدهء مشترك و مشاع بين اهالى آن .
المَشَاع - [ شيع ] : مرادف ( المُشَاع ) است .
المَشَاعِر - [ شعر ] : حواس .
المُشَاغِب - [ شغب ] : فا ، فتنه انگيز .
المَشَّاق - [ مشقٌ ] : « قلمٌ مَشَّاقٌ » : قلم روان و تند نويس .
المُشَاقَة - ج مِشَقٌ : پس ماندهء الياف كتان و مانند آن پس از ريسيدن و شانه زدن آن .
المُشَان - [ مشن ] : مرادف ( المِشَان ) است .
المِشَان - نوعى رطب يا از بهترين نوع خرما .
المَشَانِب - [ شنب ] : دهنهاى خوشبو .
المَشَاهَة - [ شوه ] : « أَرضٌ مَشَاهَةٌ » : زمين پر از گوسفند .
المُشَاهِد - ج مُشَاهِدون [ شهد ] : حاضر ، بيننده ، ناظر ، ديدار كننده .
المُشَاهَدَة - [ شهد ] : معاينه و باز بينى .
المُشَاهَرَة - [ شهر ] : مص ؛ « مُشَاهَرَةٌ » : ماهانه ، همه ماهه .
المَشَاين - [ شين ] : معايب ، عيبها .
المِشْآة - ج مَشَاءٍ [ شأو ] : خاك كه از چاه بيرون آورند ، كود حيواني .
المَشْؤُوف - [ شأف ] : آنكه سراسيمه و ترسيده از چيزى باشد .
المَشْؤُوفَة - [ شأف ] : مؤنث ( المَشْؤُوف ) است ؛ « رِجْلٌ مشْؤوفَة » پاى كه در زير آن زخم در آيد .
المَشْؤُوم - ج مَشَائِيم [ شأم ] : آنچه كه بديُمنى و بدبختى بياورد .
المُشَبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مُشَبٌّ » : گاو نر سالخورده .
المُشِبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مُشِبٌّ » : مرادف ( مُشَبّ ) است .
المِشَبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مِشَبٌّ » : مرادف ( مُشَبّ ) است .
المُشَبَّحَة - [ شبح ] : « الصُّوَرُ المُشَبَّحَةُ » :
عكسها و چهرهها كه بر روى پردهء سينما نمايش داده مىشود .
المَشْبَر - [ شبر ] : واحد ( المَشَابر ) است براى مذكر .
المَشْبَرَة - [ شبر ] : واحد ( المَشَابِر ) است براى مؤنث .
المِشْبَك - ج مَشَابك [ شبك ] : گيرهء لباس ، گيرهء زينتى از سيم يا زر كه زنان بر سر يا سينهء خود نصب مىكنند و بنام سنجاق سر يا سينه معروف است .
المُشَبَّك - [ شبك ] ( ط ) : نوعى شيرينى كه از آرد و شكر تهيه مىكنند ، نان پنجره اى .
المُشْبِل - [ شبل ] : « لَبُؤَة مُشْبِلٌ » : ماده شير همراه با بچه هايش .
المُشَبَّم - [ شبم ] : جانورى كه چوبى در دهانش قرار دهند تا نتواند از مادر خود شير خورد ، گرسنه .
المُشَبَّه - [ شبه ] من الأُمور : امر مشكل و سخت ؛ « ايَّاك و المُشَبَّهَات » : از امور مشكله و مشكوك اجتناب كن .
المُشَبَّهَة - [ شبه ] : گروهى از فرقههاى اسلامى كه خداوند را به شكل مخلوقات تشبيه كرده و او را حادث خواندهاند .
المَشْبُوب - [ شبّ ] من الرجال : راد مرد تيز هوش .
المَشْبُوبَة - [ شبّ ] : « نارٌ مَشْبُوبة » : آتش روشن و بر افروخته .
المَشْبُول - [ شبل ] : « مكانٌ مَشْبُولٌ » : جائى كه در آن بچههاى شير بسيار باشند .
المَشْبُوه - [ شبه ] : شخص مظنون ، مشكوك ، متهم .
المَشْتَى - ج مَشَاتٍ [ شتو ] : هنگام زمستان ، جاى سكونت در زمستان ( قشلاق ) ؛ « هذه مَشَاتِينا و مَصَايفنا » : ييلاق و قشلاق ما .
المَشْتَاة - ج مَشَاتٍ : مرادف ( المشتَى ) است .
المُشْتَاع - [ شيع ] : شريك و انباز .
المُشْتَبه - [ شبه ] من الأُمور : مُشكِل ، مورد اشتباه .
المُشْتَرك - [ شرك ] : چيزى كه چند نفر در آن سهيم باشند ؛ « طريقٌ مشترك » : راه همگانى ؛ « رأي مُشْترك » : تصميم مشترك ؛ « امْرٌ مُشْتَرَكٌ » : موضوع مشترك ؛ « بَلَاغٌ مُشْتَرَكٌ » : اعلاميهء مشترك ميان نمايندگان دو كشور يا بيشتر ؛ « لَفْظٌ مُشْتَرَكٌ » : كلمه اى كه داراى معانى عديده باشد مانند ( العَيْن ) ؛ « رَجُلٌ مُشْتَركٌ » : مردى كه مانند ديوانگان با خود سخن گويد .
المُشْتَري - [ شري ] : فا ، ( فك ) نام يكى از ستارههاى سياره از مجموعهء شمسى ، نام پرنده ايست .