مىگويند ؛ « كَثُرَ قالُ النّاسِ وَقِيلُهم » : سر و صداى مردم زياد شد .
القِيلَة - [ قيل ] : بيمارى فتق .
القَيْلُولَة - [ قيل ] : خواب نيم روز ، استراحت در نيمه روز چه خواب و چه بيدار .
القَيِّم - [ قوم ] على الأَمر : متولى و عهده دار امرى مانند سرپرست اوقاف و غيره ، هر چيز با ارزش ؛ « كتابٌ قَيِّمٌ » : كتاب پُر بها و ارزشمند ؛ « قَيَمُ الْمَرْأَةِ » : شوهر زن ؛ « امْرٌ قَيِّمٌ » :
كارى با اهميت .
القِيمَة - ج قِيَم [ قوم ] : اسم نوع از ( قام ) است ، بها ، « ذو قِيمة » : ارزشمند ؛ « لا قيمة لَه » :
بىارزش است ؛ « قيمةُ الإنسان » : قامت انسان .
القَيِّمَة - [ قوم ] على الأَمرِ : مؤنّث ( القَيِّم ) است ؛ ( الدّيانَة القَيِّمَة ) : دين راستين .
القِيمِيّ - [ قوم ] : منسوب به ( القِيمة ) است .
قَيَّنَ - تَقْيِيناً [ قين ] ه : آن را زينت داد و آراست .
القَيْن - ج قُيُون و أَقْيَان [ قين ] : آهنگر ، صنعتكار ؛ - ج قِيان : بنده و برده .
القِينَةِ - ج قِيَان [ قين ] : كنيز ، آواز خوان زن ، مشاطه گر ، آخرين مُهرهء كمر به پائين .
القَيُوء - [ قيأ ] : آنكه بسيار قي و استفراغ كند .
القَيُّولَة - [ قيل ] : آنكه استراحت كرده است . اين واژه در زبان متداول رايج است .
القَيُّوم - [ قوم ] : آنكه قائم به ذات خود است كه از نامهاى خداوند متعال است .