اين حال ماه رمضان فرارسيد ، پس به سوى آن جناب توجه نمودم و در سحرگاه يكى از شبها حاجتم را بر آن حضرت - صلوات اللّه و سلامه عليه - عرضه داشتم ، وقتى نماز صبح را در مسجد به جاى آوردم و به منزلم برگشتم ؛ به خواب رفتم و در خواب به ديدار آن جناب عليه السّلام شرفياب گشتم ، به فارسى به من فرمود : قدرى بايد صبر كنى تا از مال خاص دوستان خاص خود بگيريم و به تو برسانيم . وقتى پس از خواب بيدار شدم فضا را معطّر يافتم و غم و اندوه از من دور شده بود ، پس از آن چند ماهى نگذشته بود كه يكى از متديّنين وجوهى برايم آورد كه به وسيلهء آنها قرضهايم را ادا كردم ، و به من گفت : اين از سهم امام عليه السّلام است ، و الحمد للّه ربّ العالمين ولىّ الانعام .
توجه : بدانكه إستغاثه و عرض حاجت به آن حضرت به زبان خاص و چگونگى معيّن و وقت مخصوصى مقيّد نيست ، بلكه آنچه در اين باب مهم است ؛ اصلاح دل و توجه كامل و توبه از گناهان و يقين ثابت و اعتقاد راسخ مىباشد ، ولى براى استغاثه و عرضه كردن حاجت ، چگونگىها و دعاها و رقعههايى وارد شده كه شايسته است به انضمام آنچه ياد كرديم به كار گرفته شوند ، تا در تقرّب به آن حضرت و محبوب شدن نزد او مؤثرتر گردد آنها را ان شاء اللّه تعالى در خاتمهء كتاب ياد خواهيم كرد .
چهل و هشتم : دعوت كردن مردم به آن حضرت عليه السّلام
و اين كار از مهمترين طاعات و واجبترين عبادات است ، و بر فضيلت آن دلالت مىكند تمام آنچه در فضيلت امر به معروف از آيات و روايات آمده ، و تمام آنچه در فضيلت هدايت و إرشاد مردم به راه حق وارد گرديده ، اضافه بر اينكه بهترين خلايق پس از ايشان عليهم السّلام كسى است كه آنان را دوست بدارد و مردم را به ايشان دعوت كند ، چنانكه در روايت آمده : و همانا عالمى كه به مردم ، معارف دينشان را بياموزد و آنان را به امامشان دعوت كند از هفتاد هزار عابد بهتر است .
و شيخ كلينى رحمه اللّه به سند صحيحى از سليمان بن خالد روايت آورده كه گفت : به حضرت ابى عبد اللّه امام صادق عليه السّلام عرضه داشتم : خاندانى دارم كه سخن مرا مىپذيرد آيا آنان را به اين امر دعوت كنم ؟ حضرت فرمود : آرى ، خداى - عزّ و جل - در كتابش مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
« 1 » ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد خود و خانوادهء خويش را نگاه داريد از آتشى كه مردم [ كافر و منافق ] و سنگ خارا فروزندهء آنند . « 2 »
هامش
( 1 ) . سوره تحريم ، آيه 6 .
( 2 ) . اصول كافى ، 2 / 211 .