دوم : اينكه آنان برترين افراد هر زمان مىباشند ، چنانكه در حديث ابو خالد از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام آمده كه فرمود : « اى ابو خالد به درستى كه اهل زمان غيبت او كه معتقد به امامتش و منتظر ظهورش باشند برتر از اهل هر زمانند ، زيرا كه خداوند - تعالى ذكره - به آنان از عقلها و فهمها و معرفت آنقدر عطا فرموده كه غيبت نزد ايشان همچون مشاهده گرديده ، و آنان را در آن زمان در منزلت و مرتبهء مجاهدان شمشير زده در پيش روى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله قرار داده است ، آنان به حق مخلصانند و شيعيان راستين ما ، و دعوتكنندگان به دين خداوند مخفيانه و آشكارا مىباشند » « 1 » .
سوم : چند برابر شدن ثواب عبادتهايشان ، چنانكه در روايت عمّار از امام صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : « اى عمّار ، صدقه در سرّ - و اللّه - بهتر است از صدقهء علنى همينطور است - به خدا - عبادت شما با امامتان كه در زمان دولت باطل مخفى باشد ، و ترسيدن شما از دشمنان در دولت باطل و هنگام متاركه ، بهتر است از كسى كه خداوند جل ذكره را در ظهور امام حق آشكار در دولت حق عبادت نمايد ، و عبادت در حال ترس در دولت باطل مانند عبادت و امنيت در دولت حق نيست ، و بدانيد كه هركس از شما امروز نماز واجب خودش را جماعت بخواند درحالىكه از دشمن مخفى باشد و با تمام شرايط آن را در وقتش ادا نمايد ، خداوند - عزّ و جل - ثواب پنجاه نماز فريضه به جماعت براى شما مىنويسد ، و هركس از شما نماز واجبى را به تنهايى مخفيانه از دشمن در وقتش با تمام شرايط بخواند ، خداوند - عزّ و جل - براى او ثواب بيست و پنج نماز فرادى مىنويسد ، و هريك از شما نماز نافلهاش را در وقتش با شرايط به جاى آورد ، خداوند براى او ثواب ده نماز نافله مىنويسد ، و هركدام از شما حسنهاى انجام دهد خداوند براى او بيست حسنه مىنويسد ، و خداوند - عزّ و جل - حسنات مؤمن از شما را مىافزايد اگر اعمالش را نيكو گرداند و با تقيّه بر دين و امام و خودش مواظبت كند و زبانش را حفظ نمايد ، چندين برابر مىافزايد خداوند - عزّ و جلّ - كريم است . . . « 2 » اين حديث در كتابهاى كافى « 3 » و كمال الدين و بحار « 4 » و غير آنها از كتب اخبار روايت شده است .
چهارم : اينكه يقين آنان قوىتر و ايمانشان شگفتانگيزتر است ، كه در كتاب كمال الدين به سند خود از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله آمده كه ضمن حديثى طولانى در سفارش به امير المؤمنين عليه السّلام
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، 1 / 320 .
( 2 ) . كمال الدين ، 2 / 643 ، ح 7 .
( 3 ) . اصول كافى ، 1 / 333 .
( 4 ) . بحار الانوار ، 52 / 127 ، باب 22 ، ح 20 .