ممالك دور و نزديك و سخت و آسان را برايش فراهم سازى ، تا حكم او بر هر حكمى برترى يابد و با حقّ خود بر هر باطلى چيره گردد .
خدايا ! ما را به دست او در مسير هدايت و راه گشاده و شيوهء ميانه كه تند رفته ، به سوى آن بازگردد و عقب مانده به آن برسد رهنمون ساز و ما را بر فرمانبردارىاش نيرومند و بر پيروىاش پايدار كن و به تبعيت از او بر ما منّت بگذار و در حزب او قرارمان ده ، كه به امرش بپاخيزند ، در كنار او صبر كنند ، و با خيرخواهى براى او خشنودىات را خواستار باشند ، تا اينكه روز قيامت در شمار ياران و مددكاران و تحكيمكنندگان حكومتش محشورمان سازى .
خداوندا ! و آن را براى ما خالص از هرگونه شكّ و شبهه و ريا و شهرتطلبى قرار ده ، تا با آن جز بر تو اعتماد نكنيم و از آن ، جز رضاى تو را طلب ننماييم و تا آنكه ما را به محلّ او وارد فرمايى و در پناه خود نگاه بدارى ، و ما را از كسانى قرار ده كه به وسيله او دينت را يارى دهى و براى پيروزى باعزّت ولىّ خويش خدمتگزارش گردانى ، و غير ما را به جاى ما بر اين كار مگذار كه مبدّل ساختن ما را به غير ما بر تو آسان است ، ولى بر ما بسيار ناگوار .
خداوندا ! درود فرست بر متولّيان عهد او و امامان پس از او ، و آنان را به آرمانها و آرزوهاىشان نايل گردان و بر عمرشان بيفزاى و پيروزى با عزّت به آنان عنايت فرماى ، و آنچه از امر دينت را بر عهدهء آنان قرار دادهاى پايدار گردان ، و پايههاى حكومتش را استوار ساز ، و ما را ياورهايى براى آنان و يارانى براى دينت قرار ده ، كه آنان به راستى كانونهاى كلمات تو و ستونهاى توحيد تو و پايههاى دين تو و متصديان امر تو و برگزيدگان از بندگانت و نخبههاى از خلق تو هستند و دوستان تو و فرزندان محبان خاص تو و برگزيدگان او ، اولاد پيغمبر تواند ، و سلام بر همگى آنان باد و رحمت و بركات خداوند شامل حال آنان باد .
سپس سيد بن طاووس رحمه اللّه گفته : « اين دعا متضمّن اين جمله از فرمودهء امام عليه السّلام است كه : « اللّهمّ صلّ على ولاة عهده و الأئمّة من بعده » ، و شايد منظور از اين عبادت ، درود فرستادن بر پيشوايانى باشد كه امام عصر - عجّل اللّه فرجه الشريف - در دوران خود براى اقامه نماز جماعت در شهرها مىگمارد و پيشوايان در ( بيان ) احكام در آن روزگار ، و اينكه درود فرستادن بر آنان پس از درود فرستادن بر آن حضرت - صلوات اللّه عليه - مىباشد ، به دليل فرمودهء امام عليه السّلام : « ولاة عهده » ، زيرا كه فرمانداران در زندگى شخص مىباشند ، پس گويى منظور چنين باشد : خدايا ! پس از درود فرستادن بر او ، درود فرست بر واليان عهد او و پيشوايان . . . . و پيشتر روايتى از مولايمان حضرت رضا عليه السّلام گذشت كه اين عبارت در آن بود : « و الأئمّة من ولده » ؛ و امامان از فرزندانش . كه شايد اين
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 105
مساهمون: ميرزا محمد تقي الأصفهاني
ص١٠٥