مسلمان خود گام بردارد و در آن جدّيت كند ، و خداوند برآورده شدن آن حاجت را به دست او قرار دهد ، خداى - عزّ و جلّ - برايش ثواب يك حج و يك عمره و اعتكاف دو ماه در مسجد الحرام و روزهء آنها را مىنويسد ، و اگر در آن تلاش كند ولى خداوند برآورده شدن اين حاجت را بر دست او قرار ندهد ، خداى - عزّ و جلّ - يك حجّ و يك عمره براى او خواهد نوشت . « 1 »
و نيز از آن حضرت است كه فرمود : راستى كه برآوردن حاجت يك مؤمن نزد من از بيست حج خوشايندتر است كه در راه هرحج صاحب آن صد هزار دينار يا درهم خرج كرده باشد . « 2 »
مىگويم شايد اختلاف در ثواب از جهت اختلاف درجات حاجت يا درخواستكنندهء آن باشد .
دوم - ثواب عمره
سوم - ثواب اعتكاف
( ماندن حداقل سه روز در مسجد جامع شهر براى عبادت ) دو ماه در مسجد الحرام
چهارم - ثواب روزهء دو ماه :
و بر اينها حديث فوق و روايات ديگر دلالت مىكند .
پنجم - قبول شدن شفاعت او در قيامت :
چنانكه ثقة الاسلام كلينى در اصول كافى به سند خود از مفضّل از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آورده كه فرمود : اى مفضّل ! بشنو چه مىگويم و بدانكه حقّ است و آن را انجام ده و برادران بزرگوارت را از آن خبر كن . عرض كردم : فدايت شوم برادران بزرگوارم كيانند ؟ فرمود : آنان كه در روا ساختن حوائج برادران خود راغب هستند .
سپس فرمود : و هركس براى برادر مؤمن خود حاجتى روا سازد خداى - عزّ و جلّ - براى او روز قيامت صد هزار حاجت برآورده سازد ، از جمله اولين آنها بهشت است و از جمله اينكه خويشاوندان و آشنايان و برادرانش را - به شرط اينكه ناصبى نباشند - داخل بهشت گرداند . . . . « 3 »
ششم - روا شدن صد هزار حاجت او در قيامت :
كه حديث يادشده بر آن دلالت دارد .
هفتم - ثواب ده طواف خانهء كعبه :
چنانكه در اصول كافى به سند صحيحى از ابان بن تغلب آمده كه گفت : شنيدم حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام مىفرمود : هركس هفت شوط خانهء كعبه را طواف كند ، خداوند - عزّ و جلّ - برايش شش هزار حسنه مىنويسد و شش هزار سيّئه از او محو مىسازد ، اسحاق بن عمّار افزوده : و شش هزار حاجت او را برآورد وى گفت : سپس امام فرمود :
برآوردن حاجت مؤمن بهتر است از طوافى و طوافى ديگر - تا ده طواف برشمرد - . « 4 »
هامش
( 1 ) . كافى : 2 / 198 .
( 2 ) . كافى : 2 / 193 .
( 3 ) . كافى : 2 / 192 .
( 4 ) . كافى : 2 / 194 .