دوم : اينكه منظور از مودّت واجب نسبت به امامان عليهم السّلام ، معرفت و ولايت آنان مىباشد ، يعنى فقط ايشان را اولياى حق بدانند ، چنانكه از حديثى كه از حضرت رضا عليه السّلام در مقدمهء چهارم گذشت اين معنى به دست مىآيد .
بههرصورت ترديدى نيست كه نزديكترين ذى القربى در زمان ما جز حضرت صاحب الزمان عليه السّلام كسى نيست . پس مودّت آن جناب بر همگان واجب است و بايد كه مودّت آن جناب شديدتر و بيشتر باشد از مودّت نسبت به ديگر نزديكان پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله - چنانكه در بيان حضرت رضا عليه السّلام گذشت - .
مقدمهء ششم - در بيان معنى و اقسام مودّت : مىگويم : منظور از مودّت همان محبّت قلبى است ، با همه آثار ظاهرى كه دارد و نشانهء محبّت قلبى مىباشد . لذا در تفسير قمى مودّت به همان آثارى كه لازمهء محبّتند تفسير شده است ، وى گفته : اجر نبوّت آن است كه آنان را اذيت مكنيد و با ايشان قطع رابطه ننماييد و حقّ ايشان را به ناحق مگيريد ، و با آنان پيوند و ارتباط داشته باشيد و پيمان الهى را در حقّ آنها مشكنيد . . . . « 1 »
البته واضح است كه از آثار مودّت قلبى ، دوستى به زبان است و اقسامى دارد از جمله :
دعا كردن براى محبوب كه خوبىها را برايش بخواهد ، و اين از مهمترين آثار و نتايج محبّت ظاهرى است . همچنانكه در روش پدران نسبت به فرزندانشان مىبينيم كه محبّت قلبى ، آنان را وامىدارد كه براى فرزندانشان دعاى خير كنند .
نتيجهاى كه از اين مقدمات به دست مىآيد ، اينكه : مودّت خاندان رسول ، اجر رسالت است و مهمترين خاندان و نزديكترين ايشان در اين زمان مولاى ما حضرت حجّة بن الحسن - عجّل اللّه فرجه الشريف - مىباشد ، و دعا كردن براى آن حضرت از اقسام مودّت است و به وسيلهء آن اندكى از اجر رسالت ادا مىگردد . و چون اداى اجر رسالت بر همهء امّت واجب است ، پس بر همه واجب است كه نسبت به حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه الشريف - مودّت داشته باشند و به هرمقدار كه مىتوانند آثار آن را رعايت نمايند .
16 و 17 - دفع بلا و وسعت روزى
روايات بسيارى بر اين دو معنى دلالت دارد ، از جمله :
1 - در كافى به سند صحيحى از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : دعاى مرد
هامش
( 1 ) . تفسير القمى : 602 .