و امّا محبّت آن حضرت عليه السّلام نسبت به مؤمنين : دستههاى مختلفى از اخبار بر آن دلالت دارد ، از جمله :
1 - احاديثى كه دلالت مىكند : امام نسبت به مؤمنين به منزلهء والد مهربان و پدر شفيق ، بلكه براى آنها از پدر هم مهربانتر است .
2 - اخبارى كه دلالت دارد : شيعيان به منزلهء برگهايى براى درخت امامت هستند .
3 - رواياتى آمده كه : امام به خاطر حزن شيعيانش محزون و در مصايب آنها متأثّر و در بيمارى آنها متألّم مىگردد .
4 - احاديثى كه دلالت مىكند : امام عليه السّلام براى شيعيانش و در حق آنان دعا مىكند .
5 - رواياتى دلالت دارد كه : امام عليه السّلام انفال و مانند آن را براى شيعيانش در زمان غيبت مباح نموده است .
6 - اخبارى دلالت مىكند كه : امام عليه السّلام براى دوستانش دادرسى مىكند ، در موارد بسيار نيز اين امر اتفاق افتاده كه بعضى از آنها را در اين كتاب آوردهايم .
7 - آنچه دلالت مىكند كه امام عليه السّلام در تشييع جنازهء مؤمن حاضر مىشود .
8 - احاديثى كه حاكى از گريستن امامان عليهم السلام هنگام گرفتارى دوستانشان و هنگام وفاتشان و غير اينها مىباشد كه ان شاء اللّه بر پژوهنده پوشيده نمىماند .
البته محبّت مؤمن نسبت به آن جناب از واجباتى است كه حقيقت اسلام و قبولى اعمال با آن حاصل مىشود ، بلكه براى محبّت آن حضرت تأثير خاصّى هست كه ان شاء اللّه تعالى در بخش هشتم كتاب خواهيم گفت ، پس اى دوستان و مشتاقان آن حضرت ! براى حبيب خويش دعا كنيد و از خداوند بخواهيد كه ديدارش را نصيب شما گرداند .
حرف « ن »
1 - نفع آن حضرت عليه السّلام
بدانكه منافع وجود مبارك آن جناب بر چند گونه است :
قسم اوّل : منافع آن حضرت چه غايب باشد و چه ظاهر ، و آن بر دو نوع است :
نوع اوّل : تمام خلايق در آن شريك هستند مانند : زندگى و بقاى در جهان و . . . كه همهاش از بركات و فيوضات وجود شريف آن حضرت است - چنانكه در بخش دوم و سوم كتاب آورديم -