قساوت نگيرد ، چنين كسى در درجهام همراه من خواهد بود . سپس فرمود : هنگامى كه قائم ما بپاخيزد براى هيچكس در گردن او بيعتى نيست ، لذا ولادتش مخفى و خودش غايب مىگردد . « 1 »
و نيز از آن حضرت منقول است : هنگامى كه در محضرش از حضرت قائم عليه السّلام ياد شد ، فرمود :
امّا البته او غايب مىشود تا اينكه فرد جاهل بگويد : خداوند را در آل محمد عليهم السّلام نيازى نيست . « 2 »
و از حضرت حسن بن على عليهما السلام روايت است فرمود : هيچ يك از ما نيست مگر اينكه براى طاغوت سركش زمانش بيعتى در گردن دارد ، به جز قائم ، آنكه روح اللّه عيسى بن مريم پشت سرش نماز خواهد خواند ، به درستى كه خداوند - عزّ و جلّ - ولادت او را مخفى و شخص او را غايب مىسازد تا هنگام خروج براى هيچكس در گردن او بيعتى نباشد . او نهمين فرزند از اولاد برادرم حسين است ، فرزند بهترين كنيزان ، خداوند عمر او را در دوران غيبت طولانى مىكند ، سپس او را به قدرت خود در قيافهء جوانى كمتر از چهل سال ظاهر مىسازد تا دانسته شود كه خداوند بر هرچيزى تواناست . « 3 »
و از حضرت حسين بن على عليهما السلام روايت شده كه فرمود : قائم اين امّت همانا نهمين نسل از فرزندان من است و اوست صاحب غيبت و هم اوست كه ارثش درحالىكه زنده است تقسيم مىشود .
و از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت شده كه فرمود : براى قائم ما دو غيبت است كه يكى از ديگرى طولانىتر است ، امّا اولى شش روز « 4 » يا شش ماه و يا شش سال است و اما دومى مدّتش آنقدر طولانى مىشود تا اينكه بيشتر آنهايى كه معتقد به اين امر هستند از آن برگردند ، پس بر اين امر ثابت نمىماند ، مگر كسى كه يقينش قوى و معرفتش صحيح باشد و در دلش از
هامش
( 1 ) . كمال الدين : 1 / 303 .
( 2 ) . كمال الدين : 1 / 303 .
( 3 ) . كمال الدين : 1 / 316 .
( 4 ) . علامه مجلسى رحمه اللّه مىگويد : « شش روز » شايد اشاره به اختلاف احوال حضرتش در زمان غيبت باشد ، چه اينكه در طول شش روز هيچكس بر ولادت حضرتش مطلع نشد مگر افراد بسيار مخصوصى از نزديكان . آنگاه پس از شش ماه ديگرانى از خواصّ بر اين امر مطلع شدند ، سپس بعد از شش سال ، هنگام وفات پدرش ، امر حضرت بر بسيارى از خلايق آشكار شد .
يا اشاره است به اينكه : پس از امامت حضرت تا شش روز تنها يك نفر از ايشان مطلع شد ، آنگاه پس از شش ماه امر ايشان منتشر گرديد ، و بعد از شش سال امر سفراء و نوّاب خاص ظاهر و آشكار گشت .
و احتمال قوىتر اين است كه اين عبارت اشاره به زمانهاى مختلفى است كه براى غيبت حضرت عليه السّلام اندازهگيرى شده و بداءپذير است . ( مؤلف )