مرض او مريض مىشويم و اندوهگين نشود مؤمنى مگر اينكه به خاطر اندوه او اندوهگين گرديم و دعايى نكند مگر اينكه براى او آمين گوييم و ساكت نماند مگر اينكه برايش دعا كنيم . « 1 »
البته تمام حديث در بخش پنجم خواهد آمد ، ان شاء اللّه تعالى .
و اگر توقيعات شريف آن جناب را كه در احتجاج روايت شده ملاحظه كنى در اين باره برايت بسنده است و خداوند هدايتكنندهء انسان به سوى درستى است .
همچنين بر اين مقصود دلالت مىكند روايتى كه محمد بن الحسن الصفار در بصائر الدرجات به سند خود از ابو الربيع شامى آورده كه گفت : به حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام عرضه داشتم : از عمرو بن اسحاق حديثى به من رسيده ، فرمود : آن را عرضه كن . گفتم : وى بر امير المؤمنين على عليه السّلام داخل شد ، پس آن حضرت آثار زردى بر صورتش ديد ، فرمود : اين زردى چيست ؟ او بيمارى خود را توضيح داد . آن حضرت به او فرمود : ما خوشحال مىشويم به خوشحالى شما ؛ اندوهگين مىشويم به حزن شما ؛ بيمار مىشويم به بيمارى شما و دعا مىكنيم براى شما ، و شما كه دعا مىكنيد ما آمين مىگوييم . عمرو به امير المؤمنين عليه السّلام عرض كرد : آنچه فرمودى دانستم ، ولى چگونه ما دعا مىكنيم شما آمين مىگوييد ؟ آن حضرت فرمود : حاضر و دور بر ما يكسان است . امام ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام فرمود : عمرو راست گفته است . « 2 »
2 - دعوت آن حضرت عليه السّلام به سوى حقّ
در زيارت آن جناب آمده : سلام بر تو اى دعوتگر الهى ! و اى مظهر و آئينهء صفات ربّانى ! « 3 »
و نيز در زيارت جامعه آمده است : سلام بر امامان دعوتگر به سوى خدا و زمامداران هدايتگر .
و در حديثى از عبد العزيز بن مسلم در كافى و كمال الدين منقول است كه ، حضرت ابو الحسن امام رضا عليه السّلام فرمود : امام ، امين خداوند در خلق اوست و حجّت او است بر بندگانش ، و خليفهء او در بلادش ، و دعوتگر به سوى او ، و مدافع از حقوق اوست . « 4 »
و در بحار از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : چون خداوند اذن فرمايد كه قائم - عجّل اللّه فرجه الشريف - خروج كند ، آن حضرت منبر مىرود و مردم را به سوى خودش دعوت مىكند و آنها را به حقّ خدا سوگند مىدهد و به حقّ خويش دعوت مىنمايد و اينكه در
هامش
( 1 ) . مشارق الانوار : 452 .
( 2 ) . بصائر الدرجات : 260 .
( 3 ) . احتجاج : 2 / 277 .
( 4 ) . كافى : 1 / 200 ؛ كمال الدين : 2 / 678 .