آنها را احضار كرده ، پرسيده بود :
« شما پيرو كدام آيين هستيد و چرا در مكّهء معظّمه سكنى گزيدهايد ؟ »
آنها در پاسخ گفته بودند :
« ما از بقاياى مذهب وهّابى هستيم ، حضرت امام جعفر صادق عليه السلام پيشواى ماست ! ما براى عبادت و اطاعت پرودگار متعال اين شهر مقدّس را برگزيدهايم ، هندوها ما را به برادران اهل سنّت خود قياس كرده ، ما را مورد رعايت خود قرار دادهاند . »
پس از اين پاسخ آنها را به اتّفاق خانوادههايشان به جدّه برده ، سوار كشتى كردند و به عنوان تبعيد به بمبئى فرستادند .
جنايات طاقت فرساى وهابيان در سرزمين مقدّس حجاز ، به ويژه در ميان اهالى حرمين شريفين ، ضرب المثل شده و به هنگام گفتگو از افراد جانى و تجاوزگر او را به وهّابى تشبيه مىكنند و به هنگام ترسانيدن كودكان ، آنها را با جملهء « وهّابى آمد ، وهّابى آمد » مىترسانند .
هنگامى كه خبر تبعيد وهّابيان هندى به هندوستان شايع شد ، همهء اهالى از خرد و كلان به محلّ توقيف آنان هجوم بردند و تا لحظهء اخراج آنان از مكّهء معظّمه ، لحظهاى از تحقير و استهزاى آنان فرو گذار نشدند و تعداد افرادى كه با نثار آب دهان بر سر و صورت وهّابيان ، آنها را بدرقه مىكردند بيرون از شمار بودند .
تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — صفحة 153
مساهمون: مهدى پور
ص١٥٣