تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤

دريوزگى

امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : ( لو عرف النّاس ما فى المسالة ، لم يسال احد احدا ) ؛ « اگر مردم مىدانستند چه ذلّتى در سؤال كردن هست ، هرگز احدى دست حاجت به پيش كسى دراز نمىكرد . » امام صادق عليه السّلام در پرسش و اظهار حاجت ، ذلّت و زبونى عجيبى مىبيند و لذا آن را ناخوش دارد حتّى اگر پرسش از راه باشد ، چنان كه جدّ بزرگوارش امير مؤمنان عليه السّلام مىفرمايد : ( نهى الرّسول عن التّسوءّل باساليب شتّى ) ؛ « رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله از سؤال و دريوزگى به هر شكلش نهى فرمود . » فرمود : خداوند حضرت ابراهيم را به دوستى خود برگزيد زيرا كه هرگز سائلى را دست خالى برنگردانيد ، و هرگز حاجتى را از غير خداى تبارك و تعالى مسئلت ننمود . از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه براى گروهى از انصار از طرف خداوند براى بهشت ضمانت كرد به شرط اينكه هرگز چيزى از كسى مطالبه نكنند . روزى مردى به خدمت آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله رسيد و گفت : « اى پيامبر خدا ، چيزى به من ياد بده كه هرگز بين آن و بهشت ، چيزى حائل نشود . » فرمود : ( لا تغضب ، و لا تسال النّاس ، و ارض لهم ما ترضى لنفسك ) ؛ « خشمگين مباش ، از كسى چيزى مخواه ، براى مردم همان را بپسند كه