( و ما لقى العبد خالقه به عمل افضل من النّصح للّه فى خلقه ) ؛
« هرگز بندهاى خالقش را ملاقات نكرده با عملى كه از خيرخواهى مردم ، براى رضاى پروردگار ، بهتر و برتر باشد . »
علم و عمل
امام باقر ، پدر بزرگوار امام صادق عليه السّلام فرموده است :
( لا يقبل عمل الّا بمعرفة ، و لا معرفة الّا عرف دلّته معرفته على العمل ، و من لم يعرف فلا عمل له ) ؛
« هيچ عملى بدون شناخت پذيرفته نيست ، و هيچ شناختى بدون عمل پشيزى نمىارزد ، هركس شناخت دارد ، شناخت او را به سوى عمل رهنمون مىشود و هركس شناخت ندارد ، او را عملى نيست . »
برخى گمان مىكنند كه دو واژهى « علم » و « عمل » از يكديگر جدا هستند و در وجود خارجى ربطى به يكديگر ندارند و امكان آن هست كه يك نفر سخنان عالمان را فراگيرد و در ارزيابى مطالب اظهارنظر كند و بگويد عقل و منطق در اين رابطه چنين داورى مىكند ، ولى در مقام عمل هيچ عملى مطابق عملش از او صادر نشود و درست همانند يك نادان رفتار كند و در عين حال نام عالم را نيز يدك بكشد .
ولى امام عليه السّلام يك پيوند ناگسستنى در ميان شناخت و عمل معتقد است و از هر يكى معيارى براى ديگرى بيان مىفرمايد ، و اين تعبير ديگرى است از نظريّهاى كه مىگويد : « هرگز شناخت از نشاط عملى جدا نمىگردد . »