« به هنگام زادن و باليدنش همهء مخلوقات آفرينش نيك فرياد برآوردند : درود ! » .
- اوستا ، يشت 13 ، فقرهء 93 .
زرتشت و اوستا 7
يكى از آباء كليساى قديم مسيحى مىپرسد « بگو به من چگونه است كه اكثريت مردم چيزى از آيين زرتشت بجز نام وى نشنيدهاند » . با اينهمه بر حسب سنت ترسايان خردمندانى كه از مشرق براى پرستش عيسى به بيت لحم آمدند و او را در گهوارهيى كه در آخورى قرار داشت زيارت كردند ، بنابر پيشگويى زرتشت ، به اين سفر مقدس روى نهادند . از اين گذشته نام اين پيشرو مجوسان در ادبيات اعصار بعدى مرادف با عقل و حكمت به كار رفته است . از نظر بايرون زرتشت مردى « خردمند و فرزانه » بود . شلى وى را « مجوس » يا فرزند مردهء زمين مىدانست ؛ و نويسندهء آلمانى « نيچه « 1 » » افكار اخير خود را در لفافهء عنوان « چنين گفت زرتشت » منتشر كرده است . دانستن شمهاى از زندگانى و منش اين حكيم و قانونگذار باستانى و اين معلم مذهبى ايران قديم بيشتر از اين جهت دلانگيزست كه در همين چند سال اخير معرفت دربارهء شخصيت تاريخى او فزونى يافته است - مردى كه شايد بتوانيم به حق ( و دست كم من غير مستقيم ) او را در رديف پيامبرانى كه از آغاز خلقت ظهور كردهاند بگذاريم . 1
در طليعهء قرن هفتم پيش از ميلاد مسيح چون ستارهاى در افق عالم بشريت درخشيدن گرفت و منادى بيگانهء روزگار آيندهء مسيحيت در آن عهد دور گرديد .
هامش
( 1 ) .Nietzsche( 1844 - 1900 ) ، فيلسوف و متفكر بزرگ آلمان . از دوستان و ستايشگران واگنر بود . از آثار معروفش كتاب « چنين گفت زرتشت » است كه در 4 قسمت منتشر شده : دو قسمت نخستين در 1883 ، قسمت سوم در 1884 ، و قسمت چهارم بطور خصوصى منتشر شد ، و نيچه فقط 7 نسخه از آن را ميان اشخاص توزيع كرد . بعدا تمام كتاب در 1892 به طبع رسيد . م