ابريشم از آن آويزان است . زينپوش را بلافاصله پس از پياده شدن ارباب بر روى اسب او مىاندازند . بزرگان معمولا تا اوايل شب به گردش مشغولند . هنگام ورود به شهر در جلو دروازه شش يا هشت نفر از خدمه در حالى كه هريك فانوسى در دست دارند انتظار ارباب را مىكشند و به وسيلهى همين فانوسها راه را تا منزل جلو پاى ارباب خود روشن نگاه مىدارند .
بلندپايگان كه در تالار ديوانخانه اجتماع نمودهاند احترامات لازم را بهجا مىآورند و براى دادن گزارش اخبار روز قسمتى از شب را با او مىگذرانند .
هنگامى كه بزرگان براى ديدار شاهزاده و يا حاكم از منزل خارج مىشوند هميشه به همان ترتيبى كه در مورد گردش گفته شد حركت مىكنند ولى علاوه بر ملتزمين مزبور تعدادى پيشخدمت حامل قليان نيز به دنبال خود راه مىاندازند .
ايرانيها عشق عجيبى به شكار دارند تا آنجا كه بزرگان هفتهها بلكه ماهها اوقات خود را به شكار مىگذرانند . شكار در ايران با اروپا تفاوت زياد دارد و چون جالبترين آنها شكار پادشاه يا وليعهد مىباشد ، به شرح جزييات آن مىپردازم :
شكار بزرگ و يا شكار پرنده هميشه سواره انجام مىگيرد .
شكار پرنده به وسيلهى باز بسيار جالب است . ضمنا كشورى وجود ندارد كه به اندازهى ايران در تربيت اين پرنده موفق باشد .
هنگامى كه پادشاه يا شاهزاده به اين سرگرمى مىپردازند تعداد زيادى خدمه همراه خود مىبرند . خدمهى مزبور همينكه به محل شكارگاه رسيدند از اسب پياده مىشوند و در كمال سكوت در چند قدمى پيشاپيش شكارچيان حركت مىكنند .
شكارچيان با آرايش نيمدايرهى بسيار گسترده دنبال آنها به راه مىافتند . هريك از شكارچيان بر روى دست راست خود يك باز حمل مىكند . تسمهى دوشاخهاى از چرم نازك كه به چنگال بازها متصل است مانع پرواز آنها مىشود .
هنگامى كه دستهاى قرقاول يا كبك مشاهده شود ، تا آنجا كه ممكن است به آنها نزديك مىشوند و آنها را دوره مىكنند . در اين حال شكارچيان متوقف مىشوند و همگى با هم بازوى راست خود را در جهت نقطهاى كه شكار در آنجا گرد آمده است ، دراز
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 222
مساهمون: گاسپار دروويل
ص٢٢٢