همجنسبازى اجرا مىشود . ولى حتى اين مجازات شديد نيز مانع از آن نمىشود كه بزرگان از ارتكاب روزانهى اين عمل ننگين خوددارى كنند . بدون شك آنها به اين مثل كه " نيمى از گناهى كه در خفا صورت گرفته باشد ، آمرزيده است " اعتقاد دارند .
مجازات اعدام در مورد مردان زناكار اعمال مىشود در حالى كه زنان را زندهزنده درون كيسهاى مىگذارند و به آب مىاندازند . نظير اين نوع شكنجه در دوران روم قديم در مورد راهبهها اعمال مىشد ولى مدتها است كه اين نوع شكنجهى وحشتناك ديده نشده است . شايد ايرانيها در گذشته باغيرتتر از امروز بودهاند ، زيرا مواردى نقل شده است كه زنان حرمسرا را تنها به دليل برداشتن روبنده در كوچه خفه كردهاند .
روحانيون نيز افرادى را كه مرتكب اعمال خلاف مذهب مىشوند به خصوص در مورد شرابخوارى ، مجازات مىنمايند . البته اين امر مانع از آن نمىشود كه عموم طبقات به خصوص بزرگان از نوشيدن مى آن هم غالب اوقات و به مقدار زياد خوددارى كنند . ايرانيها شراب را با غذا نمىنوشند و شرابخوارى منحصرا در درون منزل آن هم دور از چشم زن و فرزندان صورت مىگيرد . در مورد شرابخوارى ميل و نظر شاه قانون است . بسيارى از شاهان حتى استعمال آن را جايز شمردهاند ولى آغا محمد خان شرابخواران را محكوم به مرگ مىكرد .
فتحعلى شاه تحريم آن را توصيه مىكند ، ولى چون شخصا به مقدار زياد شراب مىخورد ، در اينباره سختگير نيست .
چنانچه ايرانيها هنگام صرف مشروب غافلگير شوند ، به عذر بيمارى و اينكه شراب را به صورت دارو استعمال مىكنند متوسل مىشوند و بدين ترتيب خود را از خشم روحانيون در امان مىدارند .
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: گاسپار دروويل
ص١٨٨