است ، مگر نزد تو ، و همتها قطع شده ، مگر بر آستان تو ، و خردها از رفتن باز مانده ، مگر به سوى تو ، پس اميد به توست و التجا به سوى توست اى كريمترين مقصود و اى بخشندهترين كسى كه از او سؤال شده ! به سوى تو فرار كردم اى پناه فراركنندگان ! با سنگينىهاى گناهان كه آن را حمل مىكنم بر پشتم و شفيعى را به نزد تو جز شناختم به اينكه تو نزديكترين كسى كه طالبان به او اميد دارند و بيچارگان به او پناه برند و راغبان به آنچه نزد اوست ، آرزو دارند ، نيافتم .
اى آنكه خردها را براى معرفت خود شكوفا و زبانها را به ستايش خود گويا نمود و آنچه بر بندگانش احسان كرد ، براى اداى حق آن كافى قرار داد ! بر محمد و اهلبيتش درود فرست و براى اندوهها بر عقلم راهى باز مگردان و براى باطل بر عمل من دليلى قرار مده ، به رحمتت اى مهربانترين مهربانان ! » .
آنگاه دو سجده بهجا مىآورى و تشهد مىخوانى و سلام مىدهى .
* دعاى حزين
پس از سلام ، تسبيحات حضرت زهرا عليها السّلام را مىگويى و اين دعا را كه معروف