* استغفار
بعد خدا را بدانچه دوست دارى ، مىخوانى و هفتاد مرتبه استغفار مىكنى .
اين آخر حديث است « 1 » .
* چهل مؤمن
و مستحب است كه براى چهل نفر از برادرانت يا بيشتر دعا كنى و بگويى :
اللّهمّ اغفر لفلان و فلان الى آخرهم .
« خدايا ! فلان و فلان را بيامرز و تا چهل نفر يا بيشتر را ذكر مىكنى » .
سپس هفتاد مرتبه مىگويى : استغفر اللّه ربى و اتوب اليه .
و سزاوار است كه استغفار را با دست راست بشمارى و دست چپ خود را بلند نگهدارى . رئيس محدّثين ( صدوق ) اين مطلب را در فقيه با سند صحيح روايت كرده است « 2 » ، و اگر استغفار را به صد مرتبه برسانى ، افضل است .
آنگاه هفت بار مىگويى :
أستغفر اللّه الّذي لا إله إلّا هو الحيّ القيّوم ، لجميع ظلمي و جرمي ، و اسرافي على نفسي ، و أتوب إليه .
هامش
( 1 ) - كتاب من لا يحضره الفقيه : 1 / 490 - 491 .
( 2 ) - كتاب من لا يحضره الفقيه : 1 / 489 .