در بلاد است ، زنده نمودى و با آن بندگان مرده را گردآورى ، و مرا در حال اندوه هلاك مكن تا مرا بيامرزى و مورد رحمت قرار دهى و اجابت را در دعايم به من نشان دهى ، و سلامتى را تا پايان عمرم روزىام كن و از لغزش من درگذر و مورد شماتت دشمن قرارم مده و او را بر من مسلط مگردان . خدايا ! اگر تو مرا بلند كردى ، كيست كه مرا بر زمين زند ؟ و اگر تو مرا بر زمين زدى ، كيست كه مرا بلند كند ؟
و اگر مرا هلاك نمودى ، كيست كه ميان تو و من حائل شود و يا اين كه متعرّض تو در فرمانت گردد ؟ و من مىدانم كه در حكم تو ظلم نيست و در كيفرت شتاب نباشد ؛ چون عجله آنكس كند كه از فوت شدن ( وقت ) بترسد ، و به ظلم كسى كه ضعيف است ، محتاج باشد ، و تو از آن بلندمرتبهترى اى معبود من ! پس مرا مورد آزمايش و هدف انتقامت قرار مده ، مهلتم ده و دردم را دوا كن و از لغزشم درگذر و به گرفتارىهاى پىدرپى گرفتارم مكن كه ناتوانى و بيچارگىام را مىبينى . من در اين شب به تو پناه مىبرم ، پس مرا پناه ده ، و از آتش از تو امان مىطلبم ، پس مرا امان ده ، و از تو بهشت را درخواست مىكنم ، پس محرومم مساز » .
گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٢٩٨