صحيفهها گناهم بزرگ شد ، من به غير از آمرزش تو اميد ندارم و جز به خشنودى تو اميدوار نيستم . معبود من ! انديشه در عفو تو مىكنم ، در نتيجه ، خطايم بر من آسان مىشود ، سپس ياد از شدّت مؤاخذهات مىكنم ، بليّهام بر من عظيم مىگردد . واى بر من اگر در نامهها گناهى را بخوانم كه فراموش كرده باشم و تو آن را شمرده و حفظ كرده باشى ، در نتيجه بگويى او را بگيريد . واى بر آن دستگير شدهاى كه خويشانش او را نجات ندهند و قبيلهاش او را سودى نبخشد . آه از آتشى كه جگرها و كليهها را مىسوزاند . آه از آتشى كه اعضاى بدن انسان را مىكند و آه از فرورفتن در زبانههاى آتش » .
و بعد از اين دعا گريه مىكنى و هر دعايى كه خواستى ، مىخوانى .
* نماز شب
سپس براى نماز شب بر مىخيزى . علماى ما اتفاقنظر دارند كه اول وقت نماز شب ، نصفشب است و هر مقدار به فجر دوم نزديكتر باشد ، فضيلت آن بيشتر از زودتر خواندن آن است . پس اگر سپيده دميد و نمازگزار چهار ركعت آن را خوانده ، آن را با كاستن از آن با خواندن سورهء حمد در حالت ادا تمام كند ، و مشهور اين است كه صاحبان عذر مىتوانند نماز شب را قبل از نصفشب