شرح
( 265 ) الأصل الفارسي للعبارة : بار ديكر برسيدند از علامت توكل ، كفت : خلع أرباب ، وقطع أسباب ، كفتند : زيادت كن ، كفت : انداختن نفس در عبوديت ، وبيرون آوردن نفس از ربوبيت » .
( 266 ) الأصل الفارسي للعبارة : وكفت : حكمت سخن كويد در دل عارفان بزبان تصديق ، ودر دل زاهدان بزبان تفضيل ، ودر دل عابدان بزبان توفيق ، ودر دل مريدان بزبان تفكر ، ودر عالمان بزبان تذكر » .
( 267 ) الأصل الفارسي للعبارة : « نقلست كه خواص كفت : در تيه بني إسرائيل مىرفتم ، مردى با من مىرفت ، الهامى بدل من آمد ، كه أو خضر است ، كفتم : بحق حق كي بكوى ، كه ترا نام چيست ؟ كفت : برادر تو خضر است كفتم : در شافعي چه كوئى ؟ كفت : از أوتاد است كفتم : در احمد حنبل چكوئى ؟ كفت : از صديقانست . كتم : در بشر چكوئى ؟ كفت از پس أو چون أو نبود .
( 268 ) الأصل الفارسي للعبارة : « وعنايت حق تعالى در حفظ أو چندان بود كه ، چون دست بطعامى بردى ، كه شبهت درو بودى ، ركى در پشت انكشت أو كشيده شدى ، چنانك انكشت فرمان أو نبردى ، أو بدانستى ، كه آن لقمه بوجه نيست » .
( 269 ) الأصل الفارسي للعبارة : « وكفت : تصوف ناميست سه معنى را : يكى آنك معرفتش نور ورع فرونكيرد ، ودر عالم باطن هيچ نكويد كه نقض ظاهر كتاب بود ، وكرامات أو را بدان دارد كه مردم باز دارد از محارم » .
( 270 ) الأصل الفارسي للعبارة : « ودر تقوى چنان بود كه شبى بر بالين دوستى بود ، در حالت نزع ، چون آن دوست وفات كرد ، چراغ بنشاند ، وكفت : اين ساعت اين چراغ وارث است ، ما را روا نباشد سوختن .
( 271 ) الأصل الفارسي للعبارة : « وكفت : حق را به خواب ديده ، پرسيدم ، كه راه به تو چونست ؟ كفت :
ترك خود كوى كه بمن رسيدى » .
( 272 ) الأصل الفارسي للعبارة : « وكفت : جوع نزديك خداى از خزانه مدخر كه ندهد به كسى الا بدان كه أو را دوست دارد » .
( 273 ) الأصل الفارسي للعبارة : « نقلست كه در خريد وفروخت خرده نيمسود نخواستى ، يك بار به شصت دينار بادام خريد بادام كران شد ، دلال بيامد ، وكفت : بفروش ، كفت : به چند ؟
كفت : به شصت وسه دينار ، كفت : بهاء بادام امروز نود دينار است ، كفت : قرار من اينست كه هر ده دينار نيم دينار بيش ستانم ، من عزم خود نقض نكنم ، دلال كفت : من نيز روا ندارم كه كالاى تو بكم بفروشم ، نه دلال فروخت ، ونه سرى روا داشت » .
( 274 ) الأصل الفارسي للعبارة : « أبو العباس سير مىكويد : كبا بو تراب در باديه بودم ، يكى از ياران كفت : مرا تشنه است . باي بر زمين زد ، چشمه آب پديد امد ، مرد كفت : مرا چنان آرزوست كه بقدح بخورم ، دست بر زمين زد ، قدحى برآمد ، از آبكينه سبيد كه از آن نيكوتر نباشد ، وى از آن آب بخورد ، وياران آب داد ، وآن قدح تا به مكة با ما بود » .
( 275 ) انظر : سبكشناسى ، جلد دوم ، ( ص 206 ) .