خاتمه
شرح نهج البلاغه ، در 20 ربيع الاول سال 1393 ه . ق برابر با 23 آوريل 1973 م ، به پايان رسيد .
خدا را سپاس كه با نعمت صبر و توان بر نوشتن و ترويج [ دين ] ، مرا گرامى داشت و از سستى و خستگى پناهم داد ، شيرينى خواندن و نوشتن را چشانيدم و نيازمندم نكرد تا به چيزى ديگر مشغول شوم . او را پيش از آنكه فقه امام جعفر صادق عليه السّلام را بنويسم ، بر تأليفهاى گذشتهام ، مخلصانه شكر مىكردم و او نيز بر احسان خويش بر من افزود و توفيق نوشتن كتاب « فقه الامام » را از آغاز تا پايان بهرهام ساخت . همواره او را بر اين نعمت آشكار شاكر بودم تا اينكه فيض و فضل ديگرى نصيبم نمود و مرا به تفسير كاشف رهنمون گرديد . باز هم حمد و سپاسش گفتم و اين بار با وفاى به وعده خويش [ توفيق تأليف ] اين كتاب را به من ارزانى داشت كه خود فرمود : « و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد : اگر واقعا سپاسگزارى كنيد ، [ نعمت ] شما را افزون خواهم كرد » « 1 »
و اكنون با اعتراف به غفلت و كوتاهى خويش ، يادش مىكنم و شكرش
هامش
( 1 ) .وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْابراهيم / 14 : 7 .