او عبايى داشت كه نيمى از آن را زيرانداز خود و نيمى ديگر را روانداز خود مىساخت .
سلمان همسرى عرب برگزيده بود كه در زمان حياتش از دنيا رفت و سپس همسرى ايرانى برگزيد كه تا آخر عمر در كنار سلمان بود . شش فرزند از سلمان برجا مانده است كه سه تاى آنها مذكر و سه تاى ديگر مونث بودهاند . فرزندان مذكر او عبارتند از : عبد اللّه و محمد كه دانشمندان و شاعرانى از نسل آنها برجا مانده است و كثير كه فرزندى براى او ذكر نشده است . يكى از دخترانش نيز در اصفهان بود و فرزندانى نيز داشت و دو دختر ديگر در مصر بودند . « 1 »
سلمان در سال سى و پنج هجرى از دنيا رفت و در كناره شرقى دجله مدفون گشت كه امروزه به نام سلمان پاك معروف است . اين شهرسه فرسخ از بغداد فاصله دارد . زائران فراوانى هرساله به زيارت مزارش مىشتابند .
كتابها و مقالات فراوانى نيز درباره او نوشته شده و نگارنده نيز در كتاب « مع علماء نجف » و نيز در شرح خطبه صد و شصت و دوم اين كتاب درباره سلمان سخن گفته است . نگارنده در نوشتههاى خود درباره سلمان از شرح ابن ابى الحديد و كتاب « الاستيعاب » ابن عبد البر و كتاب « سلمان المحمدى » عبد الواحد مظفر استفاده كرده است .
هامش
- فيض القدير شرح الجامع الصغير : 5 / 543 ح 7833 ؛ التاريخ الكبير : 7 / 429 ح 1882 ؛ سير اعلام النبلا : 2 / 570 .
( 1 ) . براى آگاهى بيشتر درباره شرح حال سلمان فارسى نك : الطبقات الكبرى : 7 / 318 ؛ اسد الغابة :
2 / 328 ، تهذيب التهذيب : 4 / 1214 ح 233 ؛ معجم رجال الحديث : 8 / 186 ؛ مصباح المتهجد :
818 ؛ الاصابة : 3 / 141 شماره « 3359 » ؛ بحار الانوار : 15 / 233 .