همانا من سپاهيانى فرستادم كه به خواست خدا بر شما خواهند گذشت و آن چه خدا بر آنان واجب كرده به ايشان سفارش كردم و بر آزار نرساندن به ديگران و پرهيز از هرگونه شرارتى تأكيد كردهام و من نزد شما و پيمانى كه با شما دارم از آزار رساندن سپاهيان به مردم بيزارم ، مگر آنكه گرسنگى سربازى را ناچار گرداند و براى رفع گرسنگى چارهاى جز آن نداشته باشد .
پس كسى را كه دست به ستمكارى زند كيفر كنيد ، و دست افراد سبك مغز خود را از زيان رساندن به لشكريان ، و زحمت دادن آنها جز در آنچه استثناء كردم بازداريد . من پشت سر سپاه در حركتم ، شكايتهاى خود را به من رسانيد ، و در امورى كه لشكريان بر شما چيره شدهاند كه قدرت دفع آن را جز با كمك خدا و من نداريد . به من مراجعه كنيد كه با كمك خداوند آن را بر طرف خواهم كرد . ان شاء اللّه .
واژهشناسى
الشذى ، المعرّة : آزار و بدى .
الجوعة : مصدر « جاع » و به معناى گرسنگى .
ساختار ادبى
من عبد اللّه : جار و مجرور متعلق به محذوف و خبر براى مبتداى محذوف كه در اصل چنين بوده است : « هذا كتاب مرسل من عبد اللّه » .
ظلما : صفت براى مفعول مطلق محذوف است . برخى نيز آن را عطف بيان شمردهاند كه نادرست است .