حمشت : شدت گرفت .
ضرّستنا : به دندان گرفت .
الراكس : بازنده و زيانكار .
ران : پوشاند .
دائرة السوء : دايره شر و بدى .
ساختار ادبى
انا التقينا : تأويل به مصدر مىرود و خبر « كان » قرار مىگيرد .
القوم : عطف بر ضمير متكلم در « التقينا » است . عطف كلمه بر ضمير پيوسته ايرادى ندارد و نمونههايى از آن در قرآن نيز وجود دارد :
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِينَةِ وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ
« 1 »
باطفاء : جار و مجرور متعلق به « نداو » است .
شرح و تفسير
شريف رضى مىگويد كه اين نامه را امام به سرزمينهاى مختلف حكومتش فرستاد تا آنان را از حوادث جنگ صفين آگاه كند . ( و كان بدء أمرنا أنّا التقينا و القوم من أهل الشّام . . . براء ) دو سپاه در آغاز رويارويى هردو در زمره مسلمانان بودند و اختلاف بين آنها تنها در مسئله خون عثمان بود و اختلاف ديگرى در اصول يا فروع دين بين آنها وجود نداشت . امام بدون شك و ترديد در موضوع خون عثمان بىگناه بود و معاويه نيز آن را به خوبى
هامش
( 1 ) . « و او را با كشتىنشينان برهانيديم و آن [ سفينه ] را براى جهانيان عبرتى گردانيديم » عنكبوت / 29 :
15 .