نكنيد . ( و أن تخوضوا الغمرات إلى الحقّ ) در راه دفاع از كشور به هرخطرى تن دردهيد .
( فإن أنتم لم تستقيموا لي على ذلك لم يكن أحد أهون عليّ ممّن اعوجّ منكم ) اين بند ، تهديدى به كسانى است كه در انجام جهاد و مسئوليتهاى سربازى كوتاهى مىكنند . امام آنان را به سختترين كيفر تهديد مىكند ؛ زيرا اين كارشان سبب به خطر افتادن جانها و اموال مردم مىشود . ( فخذوا هذا من أمرائكم و أعطوهم من أنفسكم ما يصلح اللّه به أمركم ) انتظار حق و عدل از پيشواى خود داشته باشيد و خيرخواهى و اطاعت خود را در اختيارش نهيد كه به اينگونه وضع شما به راستى گراييده و مردم در آرامش و خوشى خواهند زيست . رهبر دادگر كسى است كه هواى نفس خود را سركوب كند و همه مردم را دوست بدارد و نسبت به آنها وفادار باشد و براى خود هيچ مزيتى نبيند و خود را با ضعيفترين مردم همسان سازد و هيچ كس را به جز در موارد تخلف ، كيفر ندهد . اگر زمامدارى از اين صفات برخوردار بود ، بايد از او فرمان برد و در غير اين صورت بنا به وظيفه امر به معروف و نهى از منكر بايد بر او شوريد و او را بر كنار ساخت .
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 376
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٣٧٦