واژهشناسى
المشغلة : هرچه تو را مشغول مىكند .
لهجا : حريص .
نقض : ويران ساختن و گسستن .
ابرم : محكم كردن .
شرح و تفسير
هركس همه همت خود را مشغول دنيا گرداند ، دنيا او را از ديدن حقايق ديگر كور مىسازد و گرفتار درد طمع و حرص خواهد شد . هرچه بيشتر به دنيا دست يابيم ، بيشتر نسبت به نداشتههايمان از دنيا اندوه مىخوريم . امام در جاى ديگرى در اينباره مىفرمايد : « دو گرسنه هرگز سير نشوند : جوينده علم و جوينده مال . » « 1 » ثروتمندان دنياخواه همه تلاش خود را براى سودجويى بيشتر متمركز مىكنند و به پيامدهاى كارهايشان براى ديگران هيچ توجهى ندارند . ( فراق ما جمع و نقض ما أبرم ) آفات زندگى يا مرگ سبب بريدن آدمى از همه داشتههايش مىشود . امام در اينباره مىفرمايد : « هركس در مال خود دو شريك دارد : وارث و حوادث . » « 2 » و « كسى كه به دنبال آخرت رود ، دنيا در پى او است تا روزىاش را به تمام بپردازد . » « 3 » ( و لو اعتبرت بما مضى حفظت ما بقي ) عبرت گرفتن از گذشتهها سبب مىشود روزهاى آينده عمر را غنيمت شمرده و به جبران گذشته بپردازيم .
هامش
( 1 ) . « منهومان لا يشبعان طالب علم و طالب دنيا » نهج البلاغه : حكمت 449 .
( 2 ) . « لكلّ امرئ في ماله شريكان الوارث و الحوادث » نهج البلاغه : حكمت 335 .
( 3 ) . « من طلب الآخرة طلبته الدّنيا حتّى يستوفي رزقه منها » نهج البلاغه : حكمت 425 .