كودكان خانوادههاى تك سرپرست ، پنج برابر بيشتر در معرض زندگى در فقر هستند .
كودكان خانوادههاى تك سرپرست ، دو برابر بيشتر آمادگى ترك تحصيل دارند .
80 درصد نوجوانان بسترى در بيمارستانهاى روانى متعلق به خانوادههاى درهم شكسته هستند .
سه چهارم خودكشىهاى نوجوانان در خانههاى تكسرپرست روى مىدهد .
70 درصد نوجوانانى كه در مركز اصلاح و تربيت هستند ، در خانههاى بدون پدر بزرگ شدهاند . « 1 »
نكتهاى كه دانشمندان آن را بارها مورد تأكيد قرار دادهاند ، اين است كه عنصر گم شده در خانواده تك سرپرست ، فقط نبود بزرگسال دومى كه بتواند نظارت و تعامل داشته باشد نيست ، بلكه نبود پدر واقعى است . ممكن است در پارهاى مواقع جاى خالى پدر به وسيله يك ناپدرى ، يك دايى ، يك پدربزرگ يا يك مربى پر شود ، اما به طور كلى ، مردانى كه از نظر زيستشناختى رابطه مستقيمى با كودكان ندارند ، به اندازه مردانى كه فرزندان واقعى خود را بزرگ مىكنند ، متعهد به بزرگ كردن اين كودكان نيستند . براى مثال ، احتمال بدرفتارى ناپدرىها با كودكان بسيار بيشتر از پدران واقعى آنهاست .
هامش
( 1 )- National Center for Children in Poverty , " Map and Track : State Initiatives to Encourage Responsible Fatherhood , " press release , July 1994 .