سراسر كشور انتخاب شده و شامل 25000 كودك با پس زمينههاى گوناگون نژادى و طبقه اجتماعى مىباشد ، مورد بررسى قرار داده و دريافتهاند كه « كودكانى كه به دور از يكى از والدين بزرگ مىشوند ، به جهات گوناگون داراى محروميت هستند ؛ آنها دو برابر بيشتر آمادگى ترك تحصيل را دارند ، دو برابر و نيم بيشتر مستعد آن هستند كه در نوجوانى مادر شوند و 4 / 1 برابر بيشتر احتمال دارد از مدرسه و از كار اخراج شوند . « 1 »
اما عامل فقر چه مىشود ؟ شايد اين نتايج حاصل فقيرتر بودن خانوادههاى تك والد باشد ؟ خير ، چنين نيست . مك لاناهان و سندفور نشان مىدهند كه منابع مالى مسئول حدود 50 درصد كاستىهاى مرتبط با تك والدى است . نظارت و اهتمام بسيار كمترِ والدين و جابجايىِ به مراتب بيشتر محل اقامت ، مسئول مابقى اين كاستىهااست . « 2 » همچنين مهم است به ياد داشته باشيم كه فقر ، خود با مجردمادرى مرتبط است . اگر پدران با خانوادههاى خود ارتباط مىداشتند ، نسبت قابل توجهى از خانوارهاى مجردمادر از دست فقر آسوده مىشدند .
ما فقط درباره عوارض قابل لمس و قابل اندازه گيرى بىپدر بودن ، مانند ترك تحصيل ، باردارى نوجوانى و . . . صحبت نمىكنيم ، بلكه در مورد پيامدهاى عاطفى زندگى بدون پدر نيز سخن مىگوييم . روانشناسان با استناد به شواهد مىگويند كه فقدان كامل يا نسبى پدر چگونه موجب احساسات
هامش
( 1 )- Sara McLanahan and Gary Sandefur , Growing up With a Single Parent : What Hurts , What Helps ( Cambridge , Mass . : Harvard University Press , 1994 ) , p . 61 .( 2 )- Ibid , pp . 79 - 94 .