تجارت آزاد بر سر كار آمد . مارك فاولر ، رئيس جديد كميسيون ارتباطات فدرال ، اعتقاد داشت كه « حاكميت مصرف كننده » بايد اصل راهنما در برنامهسازى تلويزيونى باشد و بهترين خدمت به خانوادههاى آمريكايى آن است كه به شبكهها اجازه داده شود هر آن چيزى را كه بيشترين مخاطب را دارد ، نمايش دهند . به اعتقاد فاولر ، اگر ميليونها دانشآموز دبستانى خواستند به جاى انجام تكاليف درسى ، به تماشاى برنامههاى تلويزيونى بپردازند ، حق مطلق دارند ؛ به گفته او ، « بازار تجارت از كودكان مراقبت خواهد كرد . » « 1 »
تا سال 1984 كميسيون ارتباطات فدرال ، ديگر تقريباً همه دستوركارهاى مربوط به محتواى عمومى برنامه را كنار نهاده و همه محدوديتهاى پيشين درباره آگهىهاى معطوف به كودكان را لغو كرده بود . در نتيجه اين تصميمات ، برنامهسازى براى كودكان بيش از پيش تابع بازار گرديد . در پايان دهه 1980 شبكههاى تلويزيونى به پخش برنامههايى مىپرداختند كه هدف آنها فقط فروش محصولات بود . در سال 1980 ، ميانگين برنامههاى آموزشى كودكان در شبكههاى اى بى سى ، سى بى اس ، و ان بى سى بيش از 11 ساعت در هفته بود . در سال 1992 ، اين ميانگين ديگر به زحمت به 1 ساعت در هفته مىرسيد . « 2 »
در طول دهه 1990 تلاشهاى قانونى بسيارى براى ايجاد رويكرد خانواده دوستانه در تلويزيون به عمل آمد ، امّا دستاورد چندان مشخصى نداشت . در
هامش
( 1 )- Cited in Fred M . Hechinger , " About Education , " New York Times , Feb . 28 , 1990 , p . 1 .( 2 )- Dorian Friedman , " The Politics of Childrens TV , " Family Life , Dec . Jan . 1993 - 1994 , p . 99 .