ظاهراً از محورهاى بسيار مورد علاقه هاليوود است .
تأكيد هاليوود بر والدين بىصلاحيت يا بدرفتار به قدرى فراگير شده است كه ما عادت كردهايم اين نوع والدستيزى را به عنوان انحرافى بىخطر از رسانههاى سرگرمى بپذيريم . ما خيلى راحت گمان مىكنيم كودكان مىتوانند تصاوير بىشمار والدين بىكفايت يا شرور را در فيلمهاى سينمايى ، تلويزيون و آهنگهاى پرطرفدار دريافت كنند و در عين حال همچنان بر اين باور باشند كه مادر و پدر خود آنها به كلى متفاوت هستند .
به گفته مايكل مِدوِد ، منتقد فيلم ، « ما تأثيرات فرهنگ پرطرفدار فراگيرى را كه پىدرپى به كودكان ما اطمينان مىدهد كه آنها به طور غريزى بهتر از بازندگان خسته نسلهاى پيشين چيز مىفهمند ، به شدت دستكم مىگيريم . » « 1 »
والدستيزى در فرهنگ امروز از صفحه تلويزيون و پرده سينما نيز فراتر رفته است و آهنگها را نيز در برمىگيرد . موسيقى رپ به شدت به مادران و پدران مىتازد و سنگدلى بىمنطقى را با نوعى واقعيتگرايى انتقام جويانه همراه مىكند . در اواسط دهه 1980 يكى از گروههاى موسيقى رپ آهنگى را در مجموعه آلبوم خود كه در مجموع 500000 نسخه فروش داشت ، به نام « مامان امشب مىميرد » به بازار عرضه كرد . اين آهنگ شرح به آتش كشيدن مادر ، زدن او با چوب بيسبال ، قطعه قطعه كردن بدن او و ريختن تكههاى بدن او در كيسه زباله است . در بخش كُر اين آهنگ چنين خوانده مىشود
هامش
( 1 )- Michael Medved , Hollywood vs . America : Popular Culture and the War on Traditional Values ( New York , Harper Perennial , 1993 ) , p . 154 .